Θα πρέπει να θυμηθούμε ακόμη, την περιπέτεια του υπερμεγέθους αγάλματος του έφιππου Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, που προσφέρθηκε στην πόλη μας. Αλλά οι τότε, Δήμοι Σπάρτης και Μυστρά, μετά από βυζαντινές συζητήσεις, οθωμανικά παζάρια και ομηρικές διαμάχες, κατάφεραν να μην συμφωνήσουν σε ποιο Δήμο και σε ποιο χώρο θα τοποθετηθεί! Και εν τω μεταξύ, κάποιοι νοιάστηκαν και το πήρε η Θεσσαλονίκη…
Και σίγουρα πρέπει να αναρωτηθούμε, γιατί επετράπη -μήπως επιβλήθηκε;- η εγκατάσταση δαιδαλώδους σειράς συρματοπλεγμάτων επί ιδιοκτησιών στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης της Αρχαίας Σπάρτης; Εκεί δηλαδή που δεν επιτρέπεται να φυτεύσεις ούτε… μολόχες! Και τι είδους «καλαισθησία» εξυπηρετούν, τι είδους «προστασία» και προ παντός, τι είδους «αξιοποίηση» προμηνύουν; Μήπως νομίζουν ότι αυτή η παρέμβαση διαφυλάττει τις αρχαιότητες; Ο Δήμος δεν θα έπρεπε να έχει άποψη επ’ αυτού;
Δεν θα πρέπει κάποτε να μάθουμε -με λεπτομέρειες- τι ρόλο παίζει σήμερα το λεγόμενο «οικοτροφείο»; Αυτό το κτήριο, -προάγγελος της έλευσης Πανεπιστημίου-που βρίσκεται πλησίον των σχολικών μονάδων και που ουσιαστικά επί 50 χρόνια παραμένει αναξιοποίητο!... Στο οποίο ο μεγάλος σεισμός της Καλαμάτας, ανέδειξε τα προβλήματα της κατασκευής του!... Για τις «επιδιορθώσεις» του οποίου διετέθησαν εκατομμύρια!... Σήμερα είναι αξιόπιστο; Γιατί δεν χρησιμοποιείται για τον σκοπό που κατασκευάσθηκε; Ποιες άλλες χρήσεις εξυπηρετεί; Πόσα χρόνια πέρασαν από την τελευταία συζήτηση που έγινε στο Δημοτικό Συμβούλιο; Φυλάσσεται το κτήριο; Και γιατί; Το Δημοτικό Συμβούλιο δεν πρέπει να έχει λεπτομερή ενημέρωση και άποψη γι’ αυτό το ζήτημα;
Να θυμηθούμε, ότι σε οκτώ περίπου χρόνια γιορτάζει τα 200 χρόνια από την ανέγερσή της… Και ασφαλώς θα πρέπει από τώρα να σκέπτεται και να προγραμματίζει εκδηλώσεις και ενέργειες για όλο το χρόνο, που θα την φέρουν στο παγκόσμιο προσκήνιο. Θα πρέπει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αξιοποίηση αυτής της ευκαιρίας, που αναμφισβήτητα θα είναι προς το άμεσο και το έμμεσο όφελος της πόλεως και των πολιτών.
Και δεν θα πρέπει να αγνοηθεί η πρόταση που ήδη έχει κατατεθεί από ευαίσθητους συμπολίτες, για την σύνταξη φακέλου για να προωθηθεί η σημαντική πρόταση, για την ανακήρυξη της Σπάρτης σε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης! (Φαντασθείτε τί θα έκανε η Καλαμάτα αν είχε αυτή την ευκαιρία...) Το θέμα ήδη συζητείται σε δραστήριους κύκλους συμπολιτών και καλλιεργείται ο εθελοντισμός, ως εκδήλωση αγάπης και προσφοράς για την πρόοδο και ανάδειξη της πόλεως.
Και αν συνδυασθεί με αναβάθμιση του «Σπάρταθλον», με διοργάνωση των Πανελλήνιων ή Παμπελοποννησιακών αθλητικών αγώνων «Λεωνίδεια», που ο αείμνηστος συμπολίτης Γεράσιμος Καψάλης προτείνει σε βιβλιαράκι του από το 1930… Και ακόμη με δημιουργία μιας μόνιμης Έκθεσης Λακωνικών Προϊόντων και άλλες συναφείς ενέργειες…
Δεν μπορώ να φαντασθώ ότι ο Δήμος θα μείνει αμέτοχος σ’ αυτή την πρόκληση. Ούτε απλώς θα συμβάλλει στην προσπάθεια, ούτε θα προγραμματίσει και θα… αναθέσει! Αλλά ενεργά, θα είναι οργανωτής και πρωτεργάτης και συμπαραστάτης για την συρραφή της κάθε πτυχής του εγχειρήματος. Αφού φυσικά ενημερώσει και προκαλέσει την συμμετοχή των συμπολιτών.
(συνεχίζεται)
