Απαντήσεις για τα γραφόμενα του άρθρου υπό τον τίτλο «Ως “λύση” προωθεί την κατάργηση του ΙΝΕΒΥΠ ο Θ. Δαβάκης», που δημοσιεύθηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα της Λακωνίας «ΛΤplus+» τη Δευτέρα 27/4, θέλησε να δώσει με επιστολή της η επίτιμη Διευθύντρια του ΙΝΕΒΥΠ, Γεωργία Ξανθάκη-Καραμάνου.

Στην επιστολή της, η κ. Ξανθάκη-Καραμάνου παραθέτει τη δική της οπτική σχετικά με τις εξελίξεις που αφορούν το ΙΝΕΒΥΠ και τη λύση που εξετάζεται για τη συνέχιση της λειτουργίας του Ινστιτούτου στον Μυστρά, διευκρινίζοντας πως δεν τίθεται θέμα μεταφοράς του σε άλλη περιοχή. Παράλληλα, επισημαίνει ότι μέσω της ένταξής του στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου θα μπορούσε να εξασφαλιστεί η διοικητική και οικονομική του στήριξη.

Ο «ΛΤ» παραθέτει παρακάτω αυτούσια την τοποθέτηση της κ. Ξανθάκη-Καραμάνου επί του θέματος:
«Με ιδιαίτερη έκπληξη διάβασα το από 5/5/2026 δημοσίευμα του Λακωνικού Τύπου, που αναφέρεται στον επί σειρά ετών βουλευτή Λακωνίας και Υφυπουργό Εθνικής Αμύνης κ. Αθανάσιο Δαβάκη. 

Θεωρώ καθήκον μου να λάβω θέση για το δημοσίευμα αυτό για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί αφορά το ΙΝ.Ε.ΒΥ.Π., στην ίδρυση και λειτουργία του οποίου είναι γνωστό ότι συνέβαλα  και, δεύτερον, διότι γνωρίζω πολύ καλά την ουσιαστική στήριξη και το σταθερό  ενδιαφέρον που επιδεικνύει ο κ. Δαβάκης για το σημαντικό αυτό ερευνητικό Ινστιτούτο από της ιδρύσεώς του. Η ακροτελεύτια άλλωστε παράγραφος του δημοσιεύματος αποτυπώνει πλήρως και επακριβώς τη σθεναρή και αποφασιστική στήριξη του κ. Δαβάκη προς το Ινστιτούτο σε κρίσιμης φάσεις της πορείας του.

Στην εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο που διέρχεται τώρα το Ινστιτούτο αντέδρασε ορθά ο κ. Δαβάκης, εκδηλώνοντας για μιαν ακόμη φορά το αδιάπτωτο ενδιαφέρον του γι’ αυτό. Το ΙΝ.Ε.ΒΥ.Π., μετά την εκδημία του τελευταίου Διευθυντού και τα προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί στο Διοικητικό Συμβούλιο, είχε περιπέσει σε αδυναμία λειτουργίας και δεν είχε αξιολογηθεί, όπως προβλέπει ο νόμος. Η λύση που συζήτησε ο κ. Δαβάκης με τον Υφυπουργό Παιδείας είναι η πλέον πρόσφορη και σύμφωνη με τον ισχύοντα νόμο 4957/2022 (άρθρο 475, παρ. 2): Τα ΕΠΙ που δεν έχουν αξιολογηθεί «καταργούνται ως αυτοτελή νομικά πρόσωπα και απορροφώνται από τους Ειδικούς Λογαριασμούς Κονδυλίων Έρευνας των οικείων ΑΕΙ». Η διάταξη αυτή αναφέρεται στην αλλαγή της νομικής υπόστασης των μη αξιολογηθέντων ΕΠΙ από Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ), όπως το ΙΝ.Ε.ΒΥ.Π., και στην ένταξή τους στο Πανεπιστήμιο, που είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ). Σύμφωνα με τη λύση αυτή το ΙΝ.Ε.ΒΥ.Π. θα κατοχύρωνε την υπόστασή του ως Ερευνητικό Ινστιτούτο Βυζαντινού Πολιτισμού του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στον Μυστρά. Δεν υπάρχει θέμα μεταφοράς του Ινστιτούτου σε άλλη περιοχή. Η διοικητική και οικονομική του στήριξη θα ήταν επαρκώς εξασφαλισμένη από το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και θα έλυνε τα υφιστάμενα προβλήματα του Ινστιτούτου, ιδιαίτερα την μετά το 2009 απουσία χρηματοδότησης από το Υπουργείο Παιδείας, που ασκεί εποπτεία στο ΙΝ.Ε.ΒΥ.Π.

Ως εκ τούτου, ο όρος «κατάργηση» του ΙΝ.Ε.ΒΥ.Π. ως αυτοτελούς νομικού προσώπου (δηλ. Ίδρυμα Ιδιωτικού Δικαίου) δεν επινοήθηκε από τον κ. Δαβάκη, αλλά ανταποκρίνεται και συμφωνεί πλήρως με τη διατύπωση του ισχύοντος νόμου. Επομένως, η λύση που προτάθηκε από τον κ. Δαβάκη όχι μόνο δεν επιδιώκει την κατάργηση του ΙΝ.Ε.ΒΥ.Π., αλλά, τουναντίον, είναι η νόμιμη, που εξασφαλίζει  την επιτυχή  συνέχιση στον Μυστρά των ερευνητικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων του Ινστιτούτου, του οποίου ο κ. Δαβάκης αδιαμφισβήτητα συγκαταλέγεται στους ισχυρότερους και σταθερότερους υποστηρικτές του». 

Το σχόλιο της εφημερίδας μας
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι για τους χειρισμούς του κ. Δαβάκη σε σχέση με το ΙΝΕΒΥΠ δίνονται απαντήσεις και διευκρινίσεις μέσω της επιστολής της κ. Ξανθάκη-Καραμάνου, μιας προσωπικότητας με μακρά και σημαντική διαδρομή τόσο στο Ινστιτούτο όσο και στην ακαδημαϊκή κοινότητα, και όχι από τον ίδιο τον βουλευτή.

Θα θέλαμε να διαβεβαιώσουμε αμφότερους πως η εφημερίδα μας έχει ασχοληθεί με την ανάδειξη των παθογενειών του ΙΝΕΒΥΠ με δημοσίευμά της υπό τον τίτλο «Ακέφαλο παραμένει το ΙΝΕΒΥΠ στον Μυστρά», ήδη από τον Ιούλιο του 2025, ωστόσο κανείς από τους ιθύνοντες δεν φάνηκε να ενστερνίζεται το ενδιαφέρον μας και να τείνει ευήκοα ώτα, φτάνοντας μοιραία στο σημερινό αδιέξοδο για το Ινστιτούτο σχεδόν ένα χρόνο μετά, και δύο περίπου χρόνια από την εκδημία του τελευταίου διευθυντή του και την έκτοτε διοικητική αρρυθμία του Ινστιτούτου.

Σε κεντρικό άρθρο μας για το ΙΝΕΒΥΠ, όπως αυτό δημοσιεύθηκε στον «ΛΤplus+» τη Δευτέρα 27/4, όπου περιγράφεται το θυελλώδες ιστορικό του ΙΝΕΒΥΠ, αποδίδονται σε όλους τους εμπλεκόμενους τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, και γίνεται σαφής αναφορά στις πολυετείς κοινοβουλευτικές διεκδικήσεις του κ. Δαβάκη για τη στέγαση και λειτουργία του Ινστιτούτου.
Για τον λόγο αυτό, η «κατάργησή» του, όπως αυτολεξεί αναφέρθηκε στην ανακοίνωση του Λάκωνα υπουργού χωρίς να παρέχονται επιπλέον διευκρινίσεις, εγείρει μια σειρά ερωτημάτων στην τοπική κοινωνία, τα οποία ως το μοναδικό έντυπο μέσο του νομού, οφείλαμε και οφείλουμε να καταγράφουμε.

Σχετικά με την απορρόφηση του ΙΝΕΒΥΠ από τον ΕΛΚΕ του ΠΑΠΕΛ, δεν έχει διευκρινιστεί προς το παρόν ο τρόπος λειτουργίας του Ινστιτούτου. Πολλώ δε μάλλον, αφήνονται ερωτηματικά για τον τρόπο λειτουργίας του -όχι των Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών, αλλά του ίδιου του Ινστιτούτου ως αυτόνομου Ιδρύματος ΝΠΙΔ- ως αναπόσπαστου κομματιού της τοπικής κοινωνίας στους τομείς της εκπαίδευσης και της πολιτισμικής διάχυσής του στην περιοχή μας.

Εκτιμώντας, τέλος, την παροχή διευκρινίσεων από την κ. Ξανθάκη-Καραμάνου, θα είχε ενδιαφέρον να απαντηθούν τα ερωτήματα που εγείρονται στην τοπική κοινωνία κι από τα αρμόδια χείλη για το μέλλον του ΙΝΕΒΥΠ, όπως η Πρυτανεία του ΠΑΠΕΛ και οι θεσμικοί πολιτικοί φορείς. Επισημαίνουμε, δε, πως σκοπός της ανεξάρτητης περιφερειακής δημοσιογραφίας δεν είναι να εξυπηρετήσει πολιτικές ή κομματικές σκοπιμότητες και ιδιοτέλειες, ούτε και τοπικισμούς, αλλά να υπηρετεί στο ακέραιο τους πολίτες και την κοινωνία, εκφράζοντας τις αγωνίες και τους προβληματισμούς τους.

Το ζήτημα, άλλωστε, δεν είναι εάν η λύση που προωθείται είναι νόμιμη ή όχι, καθώς δεν τίθεται θέμα νομιμότητας. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι ποιοι, πώς και γιατί επέτρεψαν να φτάσει το ΙΝΕΒΥΠ σε αυτή την -όπως όλα δείχνουν- μη αναστρέψιμη κατάσταση, ώστε να καταργείται ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο και η απορρόφησή του από τον ΕΛΚΕ να φαντάζει ως ιδανική λύση;