Πίσω από κάθε τερματισμό, πίσω από κάθε δρομέα, κρύβεται μια τεράστια, αόρατη αλυσίδα ανθρώπων που κράτησε όρθιο (και) το φετινό Σπάρταθλον. Γιατί η επιτυχία ενός τόσο απαιτητικού θεσμού δεν κρίνεται μόνο στην αντοχή και το πάθος των αθλητών, αλλά και από τον εθελοντισμό και την αστείρευτη προσφορά εκείνων που βρίσκονται πάντα εκεί, ακάματα και αθόρυβα, να στηρίζουν κάθε βήμα.

Από την πρώτη στιγμή, τα ξημερώματα του Σαββάτου, μέχρι το τελευταίο χειροκρότημα της Κυριακής, η τοπική κοινωνία έγινε μια γροθιά. Η πολύτιμη και καθοριστική παρουσία του Λυκείου Ελληνίδων Σπάρτης, του Ορειβατικού Συλλόγου Σπάρτης και του Λαογραφικού Χορευτικού Συλλόγου Σπάρτης έδωσε το πολιτιστικό και φιλόξενο στίγμα που κάνει τον αγώνα μοναδικό στον κόσμο. Την ίδια στιγμή, η αδιάκοπη φροντίδα και η ασπίδα προστασίας από τις γυναίκες και τους άνδρες τού Παραρτήματος Σπάρτης του Ερυθρού Σταυρού, γιατρούς και νοσηλευτές του Γενικού Νοσοκομείου Λακωνίας, γιατρούς και στελέχη του Ιατρικού Συλλόγου Λακωνίας, διασώστες του ΕΚΑΒ, καθώς και τους εθελοντές φοιτητές του Τμήματος Φυσιοθεραπείας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, εξασφάλισαν ότι η υγεία και η ασφάλεια των αθλητών ήταν σε ασφαλή χέρια.

Πυλώνας τάξης και οργάνωσης υπήρξε η Ελληνική Αστυνομία, ενώ η Λέσχη Φωτογραφίας Σπάρτης και η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόρασης (ΕΡΤ) φρόντισαν να αποτυπώσουν και να ταξιδέψουν την ψυχή του αγώνα σε κάθε σημείο. Από την αλυσίδα αυτή της προσφοράς δεν έλειψε η φρέσκια πνοή και η ζωντάνια των παιδιών, με τους μαθητές και την εκπαιδευτική κοινότητα του 3ου Δημοτικού Σχολείου Σπάρτης να δίνουν το δικό τους ξεχωριστό, χαμογελαστό «παρών».

Όλοι τους απέδειξαν με τον πιο περίτρανο τρόπο ότι η ψυχή αυτού του τόπου δεν μετριέται σε χιλιόμετρα αλλά σε προσφορά, και πως το μεγαλύτερο «μετάλλιο» του Σπάρταθλον ανήκει σε εκείνους που κρατούν ζωντανό το αθλητικό ιδεώδες και την περήφανη ταυτότητα της Σπάρτης.