Παρέμβαση στην πρόσφατη δημόσια ανάρτηση της υπουργού Παιδείας, Σοφίας Ζαχαράκη, έκανε με σύντομο δημοσίευμά του ο εκδότης της «Αδούλωτης Μάνης», Γιώργος Δημακόγιαννης.
Αφορμή στάθηκε η τοποθέτηση της υπουργού περί ανακήρυξης του φετινού έτους ως «Έτος της Έξοδος του Μεσολογγίου». Πιο συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων η Σ. Ζαχαράκη αναφέρει: «Στο Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού έχουμε ανακηρύξει το φετινό έτος ως Έτος της Έξοδος του Μεσολογγίου και το μετατρέπουμε σε μια ζωντανή εκπαιδευτική εμπειρία, με περισσότερες από δέκα δράσεις που φέρνουν την ιστορία πιο κοντά στα παιδιά μας. Με σχολικές εκδρομές στο Μεσολόγγι, μαθητικούς διαγωνισμούς, επιμορφώσεις εκπαιδευτικών, εκπαιδευτικά προγράμματα, ειδικές εκδόσεις, μαθητικά συνέδρια στο Μεσολόγγι καθώς και τη μεγάλη έκθεση για το ένδοξο αλωνάκι από την Εθνική βιβλιοθήκη Ελλάδος και τα Γενικά αρχεία του κράτους».
Από την πλευρά του ο Γ. Δημακόγιαννης απευθυνόμενος στην υπουργό κάνει λόγω για ανιστόρητο άλμα μεταξύ των γεγονότων της Εξόδου του Μεσολογγίου και της ναυμαχίας του Ναυρίνου σε περίπτωση που αποσιωπηθεί από την κυβέρνηση και τον σχεδιασμό του υπουργείου η… ενδιάμεση συμβολή της Μάνης. Εκφράζει την άποψη ότι το υπουργείο οφείλει να πράξει τα δέοντα για τα διακόσια χρόνια από τις μάχες που διεξήχθησαν στη Μάνη μεταξύ των δύο παραπάνω οροσήμων και θέτει προ των «ευθυνών» τους τούς μανιάτικης καταγωγής υπουργούς.
Αναλυτικά, η τοποθέτηση του Γιώργου Δημακόγιαννη έχει ως εξής:
«Κυρία υπουργέ, ανάμεσα στο πολύπαθο Μεσολόγγι (Απρίλιος 1826) και την ναυμαχία τού Ναυαρίνου (Οκτώβριος 1827) ο Ιμπραήμ που έχει επιστρέψει στην βάση του (Μεθώνη Μεσσηνίας), επιτίθεται κατά της Μάνης.
Σε τρεις συγκλονιστικές μάχες μετανιώνει -στο κακοτράχαλο πεδίο- για την αποκοτιά του να εισβάλλει στην “πικρή, δοκιμασμένη κι αγέρωχη πέτρα”! Βέργα, Διρός και Πολυάραβος είναι οι τρεις θρυλικές μάχες το θέρος τού 1826 -πριν 200 χρόνια- στα πέτρινα πυργοχώρια της Μάνης, μάχες που συνεχίζει σχεδόν να αγνοεί η επίσημη ιστορία ίσως γιατί αφορούν... Μανιάτες και... νίκες των ελληνικών όπλων!
Σημείωση: οι Μανιάτες οπλαρχηγοί και πολεμιστές -θεία προνοία!- αρνήθηκαν κάθε συμμετοχή στον πρώτο εμφύλιο πάνω από τις λίρες του αγγλικού δανείου και αποσύρθηκαν αξιοπρεπώς στον τόπο τους, αρνούμενοι να σηκώσουν ντουφέκι στον Έλληνα αδερφό! Μάλλον δεν τους το συγχώρεσαν ποτέ οι ανηλεώς αντιμαχόμενοι τότε Μωραΐτες και Ρουμελιώτες, ιδιαίτερα οι ιστοριογράφοι! Αλλιώς δεν εξηγείται πως από το μαρτυρικό Μεσολόγγι περνάμε -με άλμα ανιστόρητο- στο… Ναυαρίνο, ενάμιση χρόνο μετά!
Να ελπίσουμε ότι κάτι θα κάνει το σεβαστό υπουργείο σας Και για τα διακόσια (200) χρόνια από τις νικηφόρες μάχες στην αδούλωτη ιστορική γωνιά τής νότιας Πελοποννήσου, αλλιώς θα σκεφτούμε δικαιολογημένα ότι... “η Μάνη κείται μακράν”!
Υστερόγραφο: στην κυβέρνηση και την κοινοβουλευτική σας ομάδα συμμετέχουν πάνω από δέκα συνάδελφοί σας μανιάτικης καταγωγής, εννοείται πως Αυτοί θα φέρουν την κύρια ευθύνη Αν στην περίπτωσή μας δούμε σιωπή και απραξία...».
