Όταν η αντιπολίτευση επιμένει να ζητά ενημέρωση για τη συμμετοχή του δήμου στους Διεθνείς Παιδικούς Αγώνες στην Ταϊπέι, δεν το κάνει τυχαία. Γιατί αν κάτι σηκώνει περισσότερη συζήτηση, δεν είναι οι αγώνες, αλλά τα κριτήρια επιλογής μεταξύ παιδιών. Και ειδικά όταν πολίτες διαμαρτύρονται.
Όλα ξεκίνησαν με ένα «κατεπείγον» δια περιφοράς συμβούλιο, χωρίς κουβέντα, χωρίς εξηγήσεις. Ψηφίστε και προχωράμε… Μόνο που μετά την ψήφο άρχισαν να εμφανίζονται τα ερωτήματα και όχι άδικα.
Με ποια κριτήρια επιλέχθηκαν τα παιδιά; Ποιος αποφάσισε; Υπήρξε διαδικασία ή απλώς μια λίστα που έκλεισε σε στενό κύκλο;
Γιατί την ίδια στιγμή εμφανίζονται …γνώριμες συμπτώσεις από το μακρύ παρελθόν: παιδιά «δικών μας ανθρώπων», μέλη παρατάξεων, κολλητοί. Και μαζί, δημοτικός σύμβουλος στην αποστολή, με το παιδί του μέσα στους επιλεγμένους αθλητές.
Μπορεί όλα αυτά να είναι τυπικά νόμιμα. Πολιτικά όμως και ηθικά, δύσκολα στέκονται χωρίς εξηγήσεις. Και όταν μιλάμε για ευκαιρίες παιδιών, δεν αρκεί να μην υπάρχει παρατυπία, πρέπει να υπάρχει και απόλυτη διαφάνεια.
Ίσως τελικά η αντιπολίτευση να μην ζητά κάτι υπερβολικό. Ζητά απλώς να μάθει η πόλη ποιοι και πώς αποφάσισαν. Γιατί αλλιώς, οι αγώνες μπορεί να είναι διεθνείς, αλλά η λογική πίσω από την επιλογή μοιάζει πολύ… τοπική.
