Κυβερνητικό σαφάρι και μπόλικη «χρυσόσκονη» είχαμε τις προηγούμενες ημέρες στη Σπάρτη. Με αφορμή την τέλεση εγκαινίων των αναγεννημένων Παλατιών του Μυστρά, συνοδεύοντας τον πρωθυπουργό, η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, πραγματοποίησε άλλη μια εξονυχιστική επιθεώρηση σε έργα της περιοχής, όπως διαβάσατε σε δημοσίευμα του «ΛΤ». Χειραψίες και ανακοινώσεις γεμάτες ικανοποίηση κι αισιοδοξία για το πώς το ΥΠΠΟ μοχθεί με ζήλο να αναδείξει το ένδοξο παρελθόν της ευρύτερης Σπάρτης.

Καμία αντίρρηση, όλα… δεξιά κι όλα ανθηρά. Μόνο που στην ατζέντα και στις δηλώσεις των εκατομμυρίων, υπήρχε μια εκκωφαντική σιωπή. Ούτε μια λέξη, μια κουβέντα για την Αρχαία Πελλάνα. Φαίνεται πως το ανάκτορο του Μενελάου και της Ωραίας Ελένης -όπως βεβαιώνει ο σπουδαίος ανασκαφέας Θ. Σπυρόπουλος που έφερε στο φως το μνημείο- έπεσε για άλλη μια φορά θύμα της υπουργικής... αμνησίας. Και το παράδοξο είναι ότι δεν μιλάμε για μια ξεχασμένη γωνιά που η ηγεσία του υπουργείου αγνοεί. Πάνε σχεδόν δυο χρόνια -Σεπτέμβριος 2024 ήταν- από τότε που η κ. Μενδώνη είχε βρεθεί εκεί σε αντίστοιχη αυτοψία. Τότε, ανατρέχοντας σε δημοσιεύματα, μιλούσαν για εγκεκριμένες μελέτες από το ΚΑΣ, για φακέλους απαλλοτριώσεων που εισάγονται άμεσα και για πρώτα στάδια προστασίας του εύθρυπτου πετρώματος των τάφων. Μάλιστα, είχε δοθεί και επείγουσα υπουργική εντολή να καλυφθεί ο βασιλικός τάφος, επειδή κάποιοι επιτήδειοι είχαν ξηλώσει τον χαλκό από το στέγαστρο κι έμπαζε νερά με τις βροχές!

Δύο χρόνια σχεδόν μετά, η πραγματικότητα της Πελλάνας παραμένει γροθιά στο στομάχι. Αντί για εργοτάξια και ανάδειξη, το άλλοτε επιβλητικό συγκρότημα, παραμένει πνιγμένο στη βλάστηση (σσ χαρακτηριστικό το δημοσίευμα του «ΛΤ»-1/5/2026), την ερήμωση και την απαξίωση. Ένας θησαυρός παγκόσμιου βεληνεκούς αφημένος στη μοίρα του, με τις όποιες «δεσμεύσεις» να εξαντλούνται σε ασκήσεις επί χάρτου και περιορισμένες παρεμβάσεις που δεν προϊδεάζουν για ένδειξη προόδου. Τι απέγιναν οι μελέτες και οι υποσχέσεις; Μάλλον η Πελλάνα δεν «πουλάει» όσο το brandname της Σπάρτης ή του Μυστρά.

Ο πολιτισμός δεν είναι αλά καρτ, ούτε μόνο «κορδέλες», είναι και οι θησαυροί που αφήνονται να φυλλοροούν στην αφάνεια. Εκτός αν στο υπουργείο πιστεύουν ότι η Πελλάνα θα «σωθεί» μόνη της, με τη δύναμη της... σιωπής και των αγριόχορτων. Όχι τίποτα άλλο, αλλά όσοι είναι ευαισθητοποιημένοι με νιώθουν μια «ετεροντροπή» για λογαριασμό άλλων. Πότε, επιτέλους, θα υπάρξουν νέα από επίσημα χείλη, αντί να ψάχνουν και τα ΜΜΕ στα «τυφλά» για την τύχη του μνημείου. Εκτός αν πρέπει να περιμένουμε κάποια επόμενη υπουργική άφιξη για να δούμε «λευκό καπνό» πάνω από το μνημειώδες, αλλά σκιασμένο κατάλοιπο της φερόμενης ομηρικής Λακεδαίμονος…