Νέα στοιχεία για την εξέλιξη των πτηνών προσφέρει η ανακάλυψη ενός μικρόσωμου φτερωτού δεινόσαυρου στη βορειοανατολική Κίνα. Το εξαιρετικά καλοδιατηρημένο απολίθωμα του «Norellraptor barsboldi» υποδεικνύει ότι τα χαρακτηριστικά που επέτρεψαν την πτήση στους συγγενείς του και στα πτηνά πιθανότατα διαμορφώθηκαν μέσα από διαφορετικές εξελικτικές διαδρομές.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο «Nature Communications», αφορά έναν σαρκοφάγο δεινόσαυρο της ομάδας των μικροραπτορίνων, από την Κατώτερη Κρητιδική περίοδο. Ο σκελετός του έχει μήκος 57 εκατοστά, διατηρεί τμήματα του φτερώματος και δείχνει ότι το ζώο ήταν τουλάχιστον τριών ετών όταν πέθανε.

Ορισμένοι μικροραπτορίνοι διέθεταν μακριά φτερά στα μπροστινά και στα πίσω άκρα, ένδειξη πιθανής ικανότητας πτήσης. Απολιθώματα αυτών των δεινόσαυρων έχουν εντοπιστεί κυρίως στη βορειοανατολική Κίνα.

Η ανακάλυψη φτερωτών δεινόσαυρων έχει συμβάλει σημαντικά στη μελέτη της προέλευσης των πτηνών. Παραμένει, ωστόσο, ανοιχτό το ερώτημα αν τα χαρακτηριστικά της πτήσης προέκυψαν από έναν κοινό αναπτυξιακό μηχανισμό στην ευρύτερη ομάδα Paraves, στην οποία ανήκουν οι μικροραπτορίνοι και τα πτηνά, ή εξελίχθηκαν ανεξάρτητα.

Κοινά χαρακτηριστικά, διαφορετικές διαδρομές
Ερευνητές από την Κίνα, την Ιταλία και τη Σλοβακία συνέκριναν το νέο εύρημα με άλλα είδη, εξετάζοντας τη θέση του στο εξελικτικό τους δέντρο. Διαπίστωσαν ότι περίπου το 30% των ανατομικών αλλαγών στην εξέλιξη των μικροραπτορίνων εμφανίστηκε και στη γενεαλογική γραμμή των πτηνών, αλλά με διαφορετική σειρά.

Η διαφορά αυτή υποστηρίζει την εκτίμηση ότι οι δύο ομάδες δεν απέκτησαν τα χαρακτηριστικά της πτήσης μέσω μιας ενιαίας αναπτυξιακής διαδικασίας. Το εύρημα προσθέτει έτσι ένα ακόμη στοιχείο στην έρευνα για το πώς εξελίχθηκε η πτήση.