Επειδή πολλά ακούμε και πιο πολλά βλέπουμε στις ειδήσεις των τηλεοπτικών καναλιών, σχετικά με τους βομβαρδισμούς αμάχων Παλαιστινίων από Ισραηλινούς πιλότους, θα ήθελα να σας παρακαλέσω να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, και να χτυπήσουμε το κακό στη ρίζα του. Ας μεταφερθούμε (νοερά), σʼ ένα πολεμικό εργοστάσιο στις ΗΠΑ, εκεί που χιλιάδες Αμερικανοί εργάτες κατασκευάζουν τις φοβερές και τρομερές ρουκέτες, αυτές που χρησιμοποιεί ο Ισραηλινός στρατός. Θα δούμε τους αναρίθμητους εργάτες, με περισσή επιμέλεια κι επαγγελματικό ζήλο, βοηθούμενοι από τα πιο σύγχρονα μηχανήματα, να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Κι όταν κάθε βόμβα θα είναι έτοιμη για χρήση, οι εργάτες αυτοί θα είναι περήφανοι για το έργο τους.
Κι ερχόμαστε τώρα να ρωτήσουμε όλους αυτούς, σχεδιαστές, πυροτεχνικούς, ειδικούς επιστήμονες για το βεληνεκές, ερευνητές βλητικών συστημάτων, μηχανικούς εκρηκτικών, χειριστές των πολύπλοκων μηχανημάτων, αλλά και τους απλούς εργάτες κι υπαλλήλους γραφείου, που πλαισιώνουν το εργοστάσιο αυτό, τους ρωτάμε λοιπόν το εξής: Δεν γνωρίζουν πως οι βόμβες που κατασκευάζουν, είναι σε θέση να εξαφανίσουν πόλεις ολόκληρες και να σπείρουν το θάνατο σε μάχιμους και σε αμάχους;
Φυσικά και το γνωρίζουν, και πολύ καλά μάλιστα. Κάποιοι μάλιστα από αυτούς είναι επιφορτισμένοι να τις φτιάχνουν πιο αποτελεσματικές, ικανές δηλαδή για μεγαλύτερες καταστροφές. Κι αφού λοιπόν το γνωρίζουν, μπορούν κάθε βράδυ και κοιμούνται ήσυχοι; Δεν τους επισκέπτονται οι Ερινύες; Όταν βλέπουν στις ειδήσεις τα αποτελέσματα των έργων τους, τους βομβαρδισμούς των αμάχων με τον αριθμό τους νʼ αυξάνεται κάθε μέρα δραματικά, εξακολουθούν να είναι υπερήφανοι για τις κατασκευές τους;
Ας πάμε λίγο πιο δίπλα, σʼ ένα τεράστιο επίσης Αμερικανικό εργοστάσιο κατασκευής μαχητικών αεροσκαφών, αυτών που επίσης χρησιμοποιεί ο Ισραηλινός στρατός. Θα κάνουμε την ίδια ερώτηση κι εδώ σʼ όλους τους εργαζόμενους: Γνωρίζουν άραγε πως τα αεροσκάφη που κατασκευάζουν, σπέρνουν το θάνατο σε μάχιμους και αμάχους; Φυσικά και το γνωρίζουν κι αυτοί, και μάλιστα πολύ καλά. Είναι λοιπόν περήφανοι για τα κατασκευάσματά τους αυτά; Μπορούν και κοιμούνται τις νύχτες; Όταν αγκαλιάζουν τα παιδιά τους, γιατί σίγουρα θα έχουν οικογένειες, δεν σκέπτονται κι αυτούς τους γονείς, που τα βρίσκουν νεκρά, εξ αιτίας των;
Κι ας πάμε τώρα στην καρδιά του εγκλήματος, σε μιαν αεροπορική Ισραηλινή μονάδα. Από εδώ απογειώνεται ο θάνατος των αμάχων Παλαιστινίων. Από εδώ εκπορεύονται οι διαταγές στους πιλότους, για ποια σχολεία και νοσοκομεία θα εξαφανίσουν από προσώπου γης, μαζί με το έμψυχο δυναμικό τους.
Ρωτάμε λοιπόν αυτούς τους πιλότους, τα παιδιά της διπλανής πόρτας, πού βρίσκουν τη δύναμη να πατήσουν αυτά τα καταραμένα κουμπιά, όταν γνωρίζουν πως θα σπείρουν το θάνατο; Άντε, να πούμε πως το δίκιο (;) του πολέμου είναι τέτοιο, που σε κάνει να πολεμήσεις τους αντιπάλους σου και να τους εξαφανίσεις. Φυσικά, όταν ο αντίπαλος διαθέτει αεροπλάνα και σε βομβαρδίζει κι αυτός, ή αμυντικά συστήματα τέτοια, που δυσκολεύουν την πτήση των αεροσκαφών.
Στην περίπτωση των Παλαιστινίων όμως, το μεγάλο αφεντικό, οι ΗΠΑ, δεν πούλησε αεροπλάνα, ούτε αντιαεροπορική κάλυψη, οπότε, δεν πολεμάτε, κύριοι, απλά δολοφονείτε τους αντιπάλους σας. Και να ρίχνατε σε στρατιωτικούς στόχους, να σας δώσουμε κι ένα κάποιο δίκιο. Εσείς έχετε ρημάξει σπίτια, σχολεία και νοσοκομεία. Τώρα, στέκει να σας ρωτήσουμε, Ισραηλινά καλόπαιδα, αν, μετά από κάθε αεροπορική σας επιδρομή, μπορείτε και κοιμάστε τα βράδια, χωρίς να σας επισκέπτονται οι Ερινύες;
Αφήστε, δεν χρειάζεται ούτε να σας ρωτήσουμε. Συνεχίστε το… λαμπρό έργο σας, συνεχίστε με τις ευλογίες ολόκληρου του υποκριτικού, πολιτισμένου κόσμου. Φτου…

(Σημείωση: Χρησιμοποίησα τις ΗΠΑ, ειδικά για την περίπτωση που περιγράφω. Στη θέση τους θα μπορούσε να ήταν η Ρωσία, η Γαλλία, η Κίνα κι άλλα πολλά ισχυρά κράτη)