Δεν έχει όριο πλεον ο… «αφελληνισμός» του Υπουργείου παιδείας στα εγχειρίδια του δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου…

Συγκεκριμένα στα βιβλία της ιστορίας έχουν αφαιρεθεί οι χάρτες των Ελληνικών αποικισμών της κλασσικής εποχής στις περιοχές της Μεσογείου, Ευξείνου Πόντου και Βαλκανίων με αποτέλεσμα ο Ελληνικός κόσμος εκείνης της εποχής, αντί να φαίνεται ως μια κραταιά αυτοκρατορία φαντάζει πλέον ως μια κουκίδα στα μάτια των μαθητών!!!
Για ποιόν λόγο και από ποιούς όμως επιτελείται αυτή η σταδιακή αποξήλωση της ιστορίας μας;
Μήπως προσπαθούν κάποιοι κύκλοι να σταματήσουν να καλλιεργούν στο υποσυνείδητο των μαθητών τη μεγαλειώδη κληρονομιά του Ελληνισμού και να την αντικαταστήσουν με μιζέρια και ηττοπάθεια;
Ποιοί προσπαθούν να «βιάσουν» την Ελληνική ιστορία; Γιατί πλέον στα σχολεία δεν δίνουν στα παιδιά μας αξίες, αρετές, ευγενικά ιδανικά και δεν τους μαθαίνουν τα πραγματικά γεγονότα;
Μήπως κάποιοι θέλουν τον σταδιακό εκφυλισμό της κοινωνίας μας και όχι την πραγματική πρόοδο;
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το παρακάτω απόσπασμα από το περιοδικό »η Δράση» τεύχος Ιούλιος- Ιούνιος 2012:
Αρχίζοντας με τη Γλώσσα της Ε’ τάξης (σελ. 23) βλέπουμε τον άγιο Ιωσήφ χωρίς φωτοστέφανο να αγκα­λιάζει την Παναγία, χωρίς φωτοστέ­φανο και αυτή. Επίσης βλέπουμε τον Χριστό σαν ένα απλό μωρό χωρίς φωτοστέφανο. Όλο το βιβλίο έχει δυο φωτογραφίες για τα Χριστούγεννα. Συ­νεχίζοντας βλέπουμε ότι όλο το κεφά­λαιο για τα Χριστούγεννα αναφέρεται στη μάγισσα Φρικαντέλα (σελ. 26). Βα­ζουν ένα παιδί μετανάστη (σελ. 24) να θέτει σε αμφιβολία για το αν υπάρχουν άγγελοι, και αύτοί μόνο για τους χορτάτους. Άκόμη (σελ. 29) βλέπουμε τα Θε­οφάνια να είναι ένας άπλός αγώνας κολύμβησης.
Βάζουν τα παιδιά να φαντάζονται ότι είναι δέντρα (σελ. 31) όχι. πάντως νοήμονα όντα. Πλήση εγκεφάλου έπίσης γίνεται (σελ. 11 και 12) ειδικά για τους έξωγήινους.
Στο Ανθολόγιο της Γλώσσας Ε’ (σελ. 154) ο Τα Κι Κο ο Κινέζος αναρωτιέται: « .. Τα μάτια του γιατρού ήταν γλυκά και τα μάτια τοϋ Χρίστου ήταν γλυκά». Τι ώραία βλασφημία! Παρουσιάζουν επίσης το βάψιμο των αυγών σαν παλιό’ ειδωλολατρικό έθιμο που πήραμε και ότι ο Χριστός άπλώς σήκωσε την πλάκα και βγήκε (σελ. 174, 175, 177).
Ο ‘Άι-Βασίλης κάνει μπουγάδα με τα σώβρακά του (Δ’ταξη Γλώσσα σελ. 52). Τα παιδιά μαθαίνουν να γράφουν Χαίκοΰ (Γ’ταξη, Γλώσσα σελ. 68) που είναι επηρεασμένα άπό το Βουδισμό Ζεν, άλλά όχι Όμηρο κ.τλ. Ελληνικά.
Διαβάζουμε (Γλώσσα, Β’ δημοτικού σελ. 79) για το ημερολόγιο της Έβραιοπούλας Ροζίνας, για το 1940 άλλά όχι κάποιου Έλληνα ήρωα π.χ. Κώστα Περρίκου.
Άπό τη Γλώσσα Α’Δημοτικου μαθαί­νουν τα παιδιά: πως να μπαίνουν σε ξένα σπίτια να κρυφακούν, να κρυφοκοιτάζουν τη νύκτα (σελ. 32, 34, 36, 38) όλα εικονογραφημένα. Στη Μελέτη Περιβάλλοντος Δ’ τάξης (σελ. 17,18) νιώθουμε περήφανοι που μιλάμε τα Τουρκικά. Το Τουρκάκι Έκρέμ δοξάζει τον Αλλάχ με άνύπαρκτο Χριστό.
Στα Μαθηματικά Γ’ταξης (σελ. 85) υπάρχουν μάγισσες, σεΐχιδες και γενικά όλα τα ξενόγλωσσα ονόματα και κυρίως άγοριών.
Κάνουν συνεχώς διαφήμιση (Μαθηματικά Γ’σελ. 102) στο Ταγκράμ, άλλά όχι στο αρχαιότερο Γεωμετρικό παιχνίδι το ≪Λούκουλος≫ του Αρχιμήδη.
Στα Θρησκευτικά Δ’ (σελ. 98, μας κάνουν πλύση εγκεφάλου με τους μετανάστες, παρουσιάζοντας τους Έλληνες σαν ρατσιστές.
Στα Θρησκευτικά Ε'(σελ. 92) άναφέρουν σαν αιρετικό τον Ρωμανό το Μελωδό, ότι άντλοΰσε τα θέματά του άπό τα απόκρυφα Ευαγγέλια.
Πηγαίνοντας στην Ιστορία (Δ’ταξη σελ. 79) άφαιροΰν τις άποικίες της αρχαίας Ελλάδας άπό όλο το μεσογειακό χώρο και την δείχνουν σαν ψείρα.
Καλλιεργούν αισθήματα ήττοπάθειας των Ελλήνων (Ε’ταξη σελ. 11) ειδικά άπέναντι στους Ρωμαίους, χωρίς να μας πουν ότι πολυπληθέστεροι Ρωμαίοι μαζί με Έλληνες προδότες πολέμησαν εναντίον λίγων Ελλήνων.
Το διάταγμα της ανεξιθρησκίας τοϋ Μ. Κωνσταντίνου το δουλεύουν όπως θέλουν σαν τάχα να μην ισχύει στην Ελλάδα (»στ. Ε’ σελ. 22). Ρωτούν πονηρά τα παιδιά να άναρωτηθοΰν γιατί ο Μ. Κωνσταντίνος άφησε τους παλαι­ους ναούς δίπλα στις Χριστιανικές (σελ. 27, Ίστορ. Ε’). Γιατί άραγε;
Στην άλωση της Κωνσταντινούπο­λης Βιβλίο Εργασιών Ιστορίας Ε’ (σελ. 46), ρωτοϋν και ζητούν τα παιδιά να γράψουν τι τα εντυπωσίασε στον Μωάμεθ τον Πορθητή. (Βάζοντας δεύτερο στη λίστα τον Κωνσταντίνο τον Παλαιολόγο).
Δίνουν ψευδή στοιχεία με μικρό Τουρκικό στρατό στην άλωση, Ιστορία Ε'(σελ. 107) (άλλου γράφουν πάνω άπό 60.000, άλλού 100.000). Ιστορικά εμείς ξέρουμε ότι το νούμερο ήταν πολύ μεγαλύτερο.
Γράφουν (Ιστορία Ε’σελ. 106) ότι την άμυνα της Κωνσταντινούπολης την άνέθεσε ο Πα­λαιολόγος στον Ίουστινιάνη λες και αυτός ήταν άπλός παρατηρητής, τονίζοντας το με­γαλείο του Ίουστινιάνη και του Μωάμεθ.
Αύτά τα βιβλία είναι όλα σαβούρες. Σε τι vα πρωτοαναφερθεί κανείς; Και αύτά είναι μόνο λίγα.
Με σεβασμό Κουσίδου Πελαγία, Δράκα