Έτσι, ο Δήμος Σπαρτιατών, πολλαπλασίασε τους «υπηκόους» του, με αμφίβολη όμως δημοκρατική και πολιτική εκπροσώπηση! Και ακόμη, διευρύνθηκαν οι σε έκταση διαστάσεις του, από την κορυφή του Ταϋγέτου μέχρι την κορυφή του Πάρνωνα! Μια τεράστια περιοχή την οποία καλείται, όχι μόνον να ελέγξει, αλλά να διασώσει και να αναπτύξει!
Δηλαδή, έλαβε περίπου τις διαστάσεις της Αρχαίας Σπαρτιατικής Πολιτείας, την οποία όμως δεν εκλήθησαν να διοικήσουν ένας βασιλιάς, πέντε έφοροι και μία Απέλλα, αλλά δήμαρχοι με ψαλιδισμένα φτερά, σύμβουλοι με περιορισμένους οραματισμούς και γνώσεις, υπάλληλοι που ιδροκοπούν να προσαρμοσθούν στις νέες συνθήκες και μεθόδους... Και μέσα σε όλα, μας έπεσε και η πανδημία αλλά και οι πόλεμοι και διεθνείς ανακατατάξεις που έστρεψαν το βλέμμα της κεντρικής πολιτικής σκηνής σε άλλα πιο ενδιαφέροντα! Έτσι, για αρκετά χρόνια ουσιαστικά, ανεστάλη και η δραστηριότητα των δήμων...
Για όλους αυτούς τους λόγους -λοιπόν- γενικότερους και ειδικότερους που προανέφερα, φθάσαμε στο σημείο της σημερινής στασιμότητας και μας ξεπέρασαν σε πρόοδο και ανάπτυξη όλες οι πρωτεύουσες των νομών της χώρας και πολλές επαρχιακές πόλεις, πράγμα που αντιλαμβάνεται ο κάθε πολίτης… Αλλά οι ευθύνες, είναι βέβαιο, ότι διαχέονται στους πάσης φύσεως «Άρχοντες», μέχρι τους καθ’ οιονδήποτε τρόπο «Αρχομένους»...
Όχι, φίλε αναγνώστη, δεν μηδενίζω τίποτα! Γνωρίζω καλύτερα από πολλούς το έργο που άφησε η κάθε Δημοτική Αρχή, ο κάθε Νομάρχης ή Περιφερειάρχης, τα υπέρ και τα κατά και ακόμη αυτά που δεν γράφονται ή δεν περιγράφονται… έστω και αν συζητούνται σε πολύ κλειστούς κύκλους!
Όλοι, πάντως, περιμένουμε από τον νυν δήμαρχο κ. Μιχάλη Βακαλόπουλο να… «βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά», να πραγματοποιήσει τους «Ηράκλειους Άθλους» μέσα στην τετραετία...
Και από τον αντιπεριφερειάρχη κ. Θεόδωρο Βερούτη να διέλθει μέσα από τις «συμπληγάδες πέτρες» και ν’ αντιμετωπίσει την «Σκύλλα και τη Χάρυβδη» της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης που είναι μολυσμένες με μύριους ιούς...
Παρά τα σκληρά μου σχόλια, όμως, παρά την γκρίνια μου, σέβομαι και τιμώ απεριόριστα τον θεσμικό ρόλο των πάντων (δεν έχω ποτέ μιλήσει δημόσια σε κανέναν σε χρόνο ενικό!) αλλά και εκτιμώ τη δημόσια έκφραση της προσωπικότητας όσων διαδραμάτισαν ρόλο σε θέσεις εξουσίας...
Έχω βαρύνουσα γνώμη, όμως, για τα πεπραγμένα και για τα μη πεπραγμένα τους! Γνώμη που επί δεκαετίες σφυρηλάτησα μέσα από την άμεση ή έμμεση τριβή μου με προβλήματα του τόπου μας, μέσα από πολλές θέσεις, ιδιότητες και γωνίες.
Ξέρω ότι σε κάποιους μπορεί να φαίνομαι επίμονος, υπερβολικός, αιθεροβάμων... ἰσως και άδικος στην κριτική μου! Αλλά αυτά είναι που προκαλούν τον παραγωγικό διάλογο. Στον νου μου, προσμετρώ το έργο, αλλά και την προσωπικότητα του κάθε εκπροσώπου των εξουσιών, ως προσδίδουσα την ανάλογη ακτινοβολία στην αίγλη των φωτεινών διαστάσεων του ονόματος της Σπάρτης μας! Την αίγλη που αρμόζει στους θεσμούς της Δημοκρατίας κατά το πάλαι ποτέ «Ισχύς μου η αγάπη του λαού»!
(συνεχίζεται)
