Στην Ελλάδα κανείς πολιτικός δεν τιμωρείται, αν και εγκληματεί σε τέτοιο βαθμό ώστε η χώρα να βουλιάζει, να καταστρέφεται, όπως έγινε με την πρόσφατη χρεοκοπία της. Είναι ενδιαφέρον να θυμηθούμε πώς οι πολιτικοί βούλιαξαν την οικονομία της χώρας (και) με την παρανοϊκή αύξηση των δημοσίων υπαλλήλων.

Οι προσλήψεις είχαν στόχο την υφαρπαγή της ψήφου των βολεμένων και γίνονταν μ’ έναν απίθανο τρόπο. Δημιουργούσαν άχρηστα τμήματα και άχρηστες υπηρεσίες για να προσλαμβάνουν κόσμο. Αυτό, πέραν της οικονομική καταστροφής, έφερε και μια πρωτοφανή γραφειοκρατία, γιατί όλοι αυτοί έπρεπε να υπογράφουν άχρηστα χαρτιά, αλλιώς γιατί τους προσέλαβαν;

Το έγκλημα το ξεκίνησε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος το 1981 παραλαμβάνει 200.000 δημόσιους υπαλλήλους και το 1989 τους έχει φτάσει στις 450.000. Έρχεται ο Μητσοτάκης και αφήνει τον ίδιο αριθμό. Επιστρέφει ο Παπανδρέου (1993) και το 1996 παραδίδει στον Σημίτη 550.000. Και μετά έρχεται ο Καραμανλής που θα επανίδρυε το κράτος. Για να το πετύχει φτάνει στους 1.020.000 δημόσιους υπαλλήλους!

Αυτή ήταν η κύρια αιτία που βούλιαξε η Ελλάδα, αν σκεφτεί κανείς ότι όλος αυτός ο αδιανόητος πληθυσμός πληρωνόταν με δανεικά. Για να καταλάβετε καλύτερα τους αριθμούς, 1.000.000 δημόσιους υπαλλήλους έχει η Ολλανδία με πληθυσμό διπλάσιο της Ελλάδας.

Πλήρωσε ο ένοχος Καραμανλής για την οικονομική καταστροφή της χώρας; Όχι μόνο δεν πλήρωσε, αλλά δοξάζεται κρυπτόμενος παριστάνοντας και αυτός τον αθώο.

Σήμερα, η Ελλάδα έχει 700.000 δημόσιους υπαλλήλους (μόνιμους, ορισμένου χρόνου κ.λπ.) επειδή το απαίτησαν τα κακά μνημόνια που «αυτά μας κατέστρεψαν», όχι οι πολιτικοί των αλόγιστων προσλήψεων.

Όπως έχω ξαναγράψει, η θεραπεία των μνημονίων βαφτίστηκε ασθένεια και οι καταστροφείς εμφανίστηκαν αθώοι. Οι δε πολίτες το ασπάστηκαν λόγω Σαμαρά και Τσίπρα και η ζωή συνεχίζεται. Οι ατιμώρητοι καταστροφείς είναι ακόμα εδώ και μας λένε ότι μόνο αυτοί μπορούν να σώσουν τη χώρα και εμάς.