Ενώ το οικονομικό επιτελείο μετρά αντίστροφα για την 1η Μαΐου, αντιμετωπίζοντας το Ψηφιακό Δελτίο Αποστολής ως ένα ακόμη προγραμματισμένο βήμα και «κουτάκι» στη λίστα των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, για τον κόσμο της παραγωγής το ορόσημο αυτό μοιάζει -προς ώρας- με… άλμα στο κενό δίχως «αλεξίπτωτο». Η επικείμενη ενεργοποίηση της πλήρης εφαρμογής του μέτρου αποτελεί, αναμφισβήτητα, μια βαθιά τομή στην πραγματική οικονομία. Η ψηφιοποίηση της εφοδιαστικής αλυσίδας στα «χαρτιά» μπορεί να φαντάζει ως μια αυτονόητη πορεία προς τον εκσυγχρονισμό, όμως στην εγχώρια αγορά -και ειδικά σε περιοχές όπως η Λακωνία- η εφαρμογή της «σκοντάφτει» σε κενά υποδομών και τεχνικές αστοχίες. Το μήνυμα που εκπέμπει το αρραγές μέτωπο φορέων και πολιτικής εκπροσώπησης του τόπου μας προς την ηγεσία του Υπουργείου Οικονομίας (θέμα σελ. 1), είναι σαφές και κατηγορηματικό. Η επιχειρηματικότητα δεν αποστρέφεται την πρόοδο, αλλά αρνείται και να «αυτοχειριαστεί».

Για τον Λάκωνα επιχειρηματία-έμπορο και παραγωγό, λόγου χάρη, η μετάθεση της υποχρεωτικότητας του μέτρου δεν αποτελεί προσπάθεια υπεκφυγής. Αντιθέτως, συνιστά τη μόνη ρεαλιστική «ασφαλιστική δικλείδα» για τη σταθεροποίηση των συστημάτων, την ολοκλήρωση των αναγκαίων λογισμικών από τους παρόχους και την ουσιαστική θωράκιση του επιχειρείν. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή, υπό τις παρούσες συνθήκες, κινδυνεύει να μετατρέψει ένα χρήσιμο ψηφιακό εργαλείο, σε «θηλιά» για τη διακίνηση προϊόντων και πηγή προστίμων.

Πλέον, η ευθύνη περνά στην πολιτική ηγεσία, η οποία καλείται να επιλέξει εάν θα εμμείνει στην ακαμψία των ημερομηνιών ή θα διασφαλίσει τη βιωσιμότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας. Σε μια οικονομία που πασχίζει να ορθοποδήσει, ο ρεαλισμός είναι άκρατη ανάγκη και μονόδρομος, όπως λένε συντοπίτες μας από τον ευρύτερο χώρο του επιχειρείν. Καλές οι ψηφιακές ταχύτητες, αρκεί να μην οδηγούν την πραγματική οικονομία εκτός δρόμου… 

Χ.Π.