Σε συνθήκες έντονης οικονομικής πίεσης αρχίζει η προετοιμασία για τις φθινοπωρινές σπορές. Με την τιμή του πετρελαίου κίνησης να προσεγγίζει τα 2,20 ευρώ το λίτρο, το κόστος αυξάνεται για την προετοιμασία του εδάφους, τη σπορά, την άρδευση και τη μεταφορά των προϊόντων. Οι επιβαρύνσεις επεκτείνονται στα λιπάσματα, στις ζωοτροφές, στα θερμοκήπια και στα αντλιοστάσια.
Την ίδια στιγμή, οι τιμές που εισπράττουν οι παραγωγοί ακολουθούν αντίθετη πορεία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τον Ιούλιο, μειώθηκαν κατά 8,4% σε ετήσια βάση, ενώ το κόστος των εισροών αυξήθηκε κατά 4,7%. Η «ψαλίδα» φτάνει έτσι τις 13,1 ποσοστιαίες μονάδες, περιορίζοντας δραστικά το αγροτικό εισόδημα.
Ειδικότερα, το ενεργειακό κόστος και τα λιπαντικά αυξήθηκαν κατά 12,4% και τα λιπάσματα κατά 11,3%. Αντίθετα, οι τιμές των φυτικών προϊόντων υποχώρησαν κατά 9,9%, με την πτώση να φτάνει το 6,1% στα δημητριακά, το 9,4% στα κτηνοτροφικά φυτά και το 24,6% στα φρούτα.
Υπό αυτές τις συνθήκες, παραγωγοί με μικρές εκμεταλλεύσεις, χαμηλές αποδόσεις ή απομακρυσμένα χωράφια εξετάζουν τον περιορισμό των καλλιεργειών τους, καθώς τα αναμενόμενα έσοδα συχνά δεν καλύπτουν με ασφάλεια το κόστος παραγωγής.
Οι επιπτώσεις στην οικονομία και στις τιμές
Η γεωργία αντιστοιχούσε το 2024 στο 3,2% του ελληνικού ΑΕΠ, έναντι 1,2% κατά μέσο όρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η σημασία της, ωστόσο, είναι ευρύτερη, καθώς συνδέεται άμεσα με τη βιομηχανία τροφίμων, τη συσκευασία, τις μεταφορές, το εμπόριο και τις εξαγωγές.
Η πίεση είναι ήδη εμφανής: το πραγματικό αγροτικό εισόδημα ανά μονάδα εργασίας μειώθηκε το 2025 κατά 9,7%, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη πτώση στην ΕΕ, ενώ η αξία της ελληνικής αγροτικής παραγωγής υποχώρησε κατά 2,5%.
Παράλληλα, οι χαμηλότερες τιμές στο χωράφι δεν μεταφέρονται απαραίτητα στο ράφι. Η μεταποίηση, η αποθήκευση και οι μεταφορές επιβαρύνονται επίσης από την ακριβή ενέργεια, με αποτέλεσμα ο παραγωγός να πουλά φθηνότερα και ο καταναλωτής να αγοράζει ακριβότερα. Εάν μειωθεί η εγχώρια παραγωγή, θα αυξηθεί και η εξάρτηση από εισαγωγές, ενισχύοντας τις ανατιμήσεις στα τρόφιμα.
Η επιστροφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο αγροτικό πετρέλαιο και το ειδικό τιμολόγιο ηλεκτρικής ενέργειας προσφέρουν κάποια ανακούφιση, χωρίς όμως να καλύπτουν το σύνολο των επιβαρύνσεων. Το βασικό πρόβλημα παραμένει η διεύρυνση της απόστασης ανάμεσα στο κόστος που πληρώνει ο αγρότης και στην τιμή που τελικά εισπράττει.




