Τα νύγματα που αφήνει ο δάκος όταν γεννά τα αυγά του στον ελαιόκαρπο μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο στον μύκητα Camarosporium dalmaticum, που προκαλεί τη βούλα της ελιάς. Η εκδήλωση της ασθένειας εξαρτάται και από τις συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη του μύκητα. Γι’ αυτό η συστηματική παρακολούθηση των πληθυσμών του δάκου και η έγκαιρη αντιμετώπισή του αποτελούν τα βασικά μέτρα πρόληψης.
Πώς ξεχωρίζουν η ξεροβούλα και η σαπιοβούλα
Η ξεροβούλα εμφανίζεται κυρίως το καλοκαίρι και στις αρχές του φθινοπώρου, σε άωρους καρπούς. Χαρακτηρίζεται από καστανές, βυθισμένες κηλίδες με ξηρή, φελλώδη υφή.
Η σαπιοβούλα εκδηλώνεται κυρίως το φθινόπωρο, σε ημιώριμους και ώριμους καρπούς. Η μαλακή, καστανή σήψη μπορεί να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την ελιά, με αποτέλεσμα ο καρπός να αφυδατωθεί και να συρρικνωθεί.
Και στις δύο μορφές μπορεί να εμφανιστούν μικρά μαύρα στίγματα, ενώ οι προσβεβλημένοι καρποί ενδέχεται να πέσουν πρόωρα. Οι αλλοιώσεις υποβαθμίζουν την ποιότητα του ελαιοκάρπου, ιδιαίτερα στις επιτραπέζιες ελιές, όπου η εμφάνιση και η συνεκτικότητα έχουν ιδιαίτερη σημασία. Επειδή παρόμοια συμπτώματα μπορεί να προκαλέσει και το γλοιοσπόριο, η διάγνωση χρειάζεται επιβεβαίωση από γεωπόνο.
