Ένα από τα σπανιότερα σκαθάρια της Βρετανίας δίνει ξανά σημάδια ζωής στην Ουαλία, έπειτα από σχεδόν έξι δεκαετίες απουσίας επιβεβαιωμένων καταγραφών. Το short-necked oil beetle διαθέτει έναν ασυνήθιστο μηχανισμό άμυνας: όταν απειλείται, εκκρίνει μια κιτρινοπορτοκαλί, ελαιώδη ουσία από τις αρθρώσεις των ποδιών του.
Σύμφωνα με την Υπηρεσία Φυσικών Πόρων της Ουαλίας (NRW), στην περιοχή Κασλμάρτιν, στο Πέμπροκσιρ, εντοπίστηκαν το 2026 προνύμφες του είδους, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο τοπικός πληθυσμός κατάφερε να αναπαραχθεί. Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η καταστροφή των φυσικών του οικοτόπων είχε οδηγήσει σε δραματική μείωση των πληθυσμών του κατά τον 20ό αιώνα.
Μια ασυνήθιστη σχέση με τις μέλισσες
Η επιβίωσή του εξαρτάται από τις μοναχικές μέλισσες. Οι προνύμφες του προσκολλώνται με μικρά άγκιστρα στο σώμα τους και μεταφέρονται στις φωλιές τους, όπου τρέφονται με γύρη. Η διαδικασία είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς μόλις μία στις 10.000 προνύμφες καταφέρνει να φτάσει στην ενηλικίωση.
Το είδος είχε εντοπιστεί ξανά στο Πέμπροκσιρ το 2020 από την οργάνωση προστασίας της φύσης Buglife. Ωστόσο, οι έρευνες του 2022 και του 2025 είχαν καταγράψει μόνο νεκρά ενήλικα έντομα, προκαλώντας ανησυχία για τη βιωσιμότητα του πληθυσμού.
Το σκαθάρι έχει καταγραφεί τα τελευταία χρόνια και σε άλλες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου. Είχε εντοπιστεί στο Ντέβον το 2006, ενώ αργότερα καταγράφηκαν πληθυσμοί στις Εβρίδες και στην πεδιάδα του Σάλσμπερι. Παρά τις επιμέρους αυτές ανακαλύψεις, παραμένει ένα εξαιρετικά σπάνιο έντομο, με την παρουσία του να εξαρτάται άμεσα από τη διατήρηση κατάλληλων φυσικών οικοτόπων.
Ο εντοπισμός προνυμφών το 2026 αλλάζει τα δεδομένα, προσφέροντας νέες ελπίδες για τη διατήρηση ενός ιδιαίτερα ευάλωτου είδους.
