Ο πρώην Α/ΓΕΣ Κωνσταντίνος Ζιαζιάς μ΄ ένα κείμενό του κατακεραυνώνει τους «προύχοντες» της πολιτικής οι οποίοι ψήφισαν διάταξη με την οποία βουλευτές, ευρωβουλευτές, διοικητές οργανισμών, αιρετοί Τ.Α κ.α, θα πληρώνουν μειωμένη εισφορά αλληλεγγύης.
Διαβάστε το κείμενο του Στρατηγού που θα προκαλέσει συζητήσεις:
«Κρίμα, ντροπή, πως μπορείτε και κυκλοφορείτε στην κοινωνία, πως μπορείτε και πάτε στα χωριά μας, δεν υπάρχει λίγη αυτογνωσία, δεν μπορείτε να πιάσετε τον πόνο και τον καημό του λαού μας αυτή την δύσκολη εποχή;
Το άρθρο 4 του Συντάγματος αναφέρει ότι οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους … αναφέρω τα παραπάνω με αφορμή την αποκάλυψη εφημερίδας ότι ψηφίσθηκε διάταξη με την οποία βουλευτές, ευρωβουλευτές, διοικητές οργανισμών, αιρετοί ΤΑ κ.α θα πληρώνουν μειωμένη εισφορά αλληλεγγύης εν σχέσει με τους απλούς πολίτες υπολογιζομένης της μείωσης σε ποσό από 1.049 μέχρι 1.999 ευρώ ετησίως…
Να θυμίσω ακόμη ότι οι πολιτικοί μας που ψήφισαν να φορολογείται από το πρώτο ευρώ ο περιπτεράς της γειτονιάς τους διατηρούν πεισματικά αφορολόγητες σε σημαντικό ποσοστό τις υψηλές (για τα Ελληνικά δεδομένα) αποδοχές τους…
Η απάντηση κάποιων από αυτούς είναι ότι αυτό είναι «κόστος ομαλής λειτουργίας της δημοκρατίας μας»…….θα ήθελα να τονίσωότι δεν λειτουργούν ηγετικά γιατί ο ηγέτης πάντα συμμετέχει πρώτος στις θυσίες τις οποίες ζητά από άλλους .. Θα ήθελα να τους θυμίσω ότι στην αρχαιότητα ο Σπαρτιάτης στρατηγός Βρασίδας στην αρχαία Αμφίπολη με 150 Σπαρτιάτες νίκησε χιλιάδες Αθηναίους γιατί όπως γράφει ο Θουκυδίδης μπήκε μπροστά λέγοντάς τους ότι «θα αποδείξω ότι δεν είμαι καλύτερος στο να προτρέπω άλλους παρότι είμαι στο να θέτω σε εφαρμογή ο ίδιος τις προτροπές μου…»
Η ηγεσία για να μπορεί να έχει επαφή με τους πολίτες και να τους συνεγείρει σε αγώνα ανασύνταξης της χώρας, πρέπει να εμπνέει και σίγουρα η με ευρεία έννοια ηγεσία δεν μπορεί να εμπνεύσει όταν δίνει την εντύπωση ότι αγωνίζεται για διατήρηση κάποιων προνομίων της ... Κρίμα. Αίσχος!!! Την ώρα που βύθισαν τη χώρα στην ύφεση και το λαό στη φτώχεια, νομοθετούν για… τους εαυτούς τους. Συγγνώμη για το ύφος των γραφομένων μου ... αλλά ... πως θα σωθεί αυτή η πολύπαθη πατρίδα;»
Για ποιά Αρχή και Εξουσία να προσευχηθούμε ;;;
Στους έσχατους χρόνους που διανύουμε νομίζω πως είναι σκάνδαλο για να μην πω και προσβολή για το ποίμνιο να ακούει τις φράσεις, «Υπέρ του ευσεβούς ημών Έθνους και πάσης Αρχής και Εξουσίας εν αυτω...».
Ποιάς εξουσίας;
Αυτής που πρόδωσε την χώρα, αυτή την εξουσία που η προδοσία της θα μείνει στη σύγχρονη Ελληνική ιστορία σαν η πιο πονηρή και η πιο άθλια προδοσία;
Είναι δυνατόν να αναπέμπουμε ευχές για ανίκανους και επικίνδυνους πολιτικούς; Είναι δυνατόν να προσευχόμαστε για τις φορολογικές αρχές της κατεχόμενης χώρας μας, την ώρα που μεθόδους «ναζιστικής» έμπνευσης, «ποντικοτρώνε» με ανικανοποίητη μνησικακία, όποιο περιουσιακό στοιχείο έχει απομείνει στο δύσμοιρο Έλληνα;;;
Κάποτε οι Έλληνες απλώναμε τα χέρια για να προσευχηθούμε στον Παντοδύναμο. Κάποτε οι Έλληνες σηκώναμε τα χέρια για να πανηγυρίσουμε μια νίκη της χώρας μας, μια επιτυχία του Έθνους μας ή της Εθνικής μας ομάδας
Σήμερα σηκώνουμε τα χέρια ικετεύοντας για μια... σακούλα τρόφιμα.
Σήμερα σηκώνουμε τα χέρια για να ζεσταθούμε στον ήλιο. Σήμερα οι Έλληνες είναι ένααπλωμένο χέρι που ζητά απεγνωσμένα βοήθεια.
Οι Έλληνες που παγώνουν τα βράδια χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς πετρέλαιο, είναι ο ... κυρίαρχος λαός, είναι ο τυχερός λαός που ευτυχώς «σώθηκε» από τους νέους «εθνοσωτήρες».
Αλήθεια...
Πως μπορούν να κοιμούνται όλοι αυτοί οι «σωτήρες» τα βράδια ήσυχοι, χωρίς εφιάλτες, όταν κάθε πρωί θα ακούσεις ανθρώπους να κλαίνε παγωμένοι από απόγνωση και απελπισία.
Για αυτό πρέπει να αντιδράσουμε να σώσουμε τη ζωή μας, την περιουσία μας, τα παιδιά μας... και για να γίνουν αυτά πρέπει να σώσουμε την Πατρίδα (όπου «Πατρίδα» είναι ο τόπος και οι άνθρωποί του).
Αυτά μας γράφει μεταξύ, πολλών άλλων, ένας αγωνιζόμενος Έλληνας πολίτης, ο Ιωάννης ο Αμαρτωλός.
Σαν Ανάργυρος μια ζωή καθημερινά προσεύχομαι για όλους, μα για όλους, ζώντες και κεκοιμημένους. Για τους μόνους που σταμάτησα να προσεύχομαι είναι το σημερινό πολιτικό σύστημα. Δεν εννοώ φυσικά να σταματήσει η εκκλησία να προσεύχεται, γιατί υπάρχουν κι άλλες αρχές και εξουσίες στον τόπο, αλλά όταν το μυαλό πάει στο σημερινό πολιτικό σύστημα, σκανδαλίζει, όπως προείπα, όσο να ‘ναι.
