Ο Ντόναλντ Τραμπ μάς έχει διδάξει, μ’ έναν εκκωφαντικό τρόπο, πως το ψέμα μπορεί να κυριαρχήσει και μάλιστα σε σημείο που να σε βγάλει και Πρόεδρο των ΗΠΑ. Οι κανόνες του είναι μόλις τρεις:

1) Βάζε τ’ όνομά σου παντού. Ο ίδιος το έβαλε σε κτήρια, σε χαρτοπετσέτες, εμφανιζόταν σε ταινίες ακόμα και ως περαστικός. Έτσι έγινε πασίγνωστος. Ακόμα και σήμερα βάζει τ’ όνομα και τη φωτογραφία του σε συλλεκτικά νομίσματα, χρυσές βίζες και ό,τι άλλο του ‘ρθει στο μυαλό. Εδώ που τα λέμε και στην Ελλάδα δεν ψηφίζονται εύκολα ποδοσφαιριστές και ηθοποιοί;

2) Μην παραδεχτείς ποτέ ότι έχεις χάσει. Ο αθεόφοβος έφτασε στο σημείο να πει ότι είχε κερδίσει και τις εκλογές με τον Μπάιντεν, αλλά υπήρξε νοθεία! Ακόμα το λέει, όπως (μας) λέει ότι έχει κερδίσει στο Ιράν.

3) Η αλήθεια είναι πάντα ό,τι εκστομίζω. Αυτό που λέω, θα πρέπει να το αποδεχτείς, άσε τι λένε οι άλλοι.

Με λίγα λόγια, ο Τραμπ επένδυσε, όχι στον κόσμο των αξιών που έχει προ πολλού κατατροπωθεί, αλλά στο διαρκές ψεύδος που δημιουργεί ένα ελεγχόμενο από αυτόν περιβάλλον, νικά κάθε άλλη φωνή και τον δικαιώνει.

Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι ο Τραμπ και τα ψέματά του, αλλά το γεγονός ότι έχουμε μια φοβερή σε έκταση κυριαρχία των ψεμάτων σε κάθε επίπεδο. Τι ψέματα ζούμε στη δημόσια ζωής της χώρας, αλλά και τι ψέματα ζούμε διεθνώς. Για παράδειγμα, ψεύδονται όταν λένε ότι ξεμένει η ανθρωπότητα από πετρέλαιο.

Καύσιμα υπάρχουν σε επάρκεια, απλώς οι τιμές τους ανεβαίνουν ή κατεβαίνουν από τις καλές ή κακές ειδήσεις (κερδοσκοπία μέσω του τζόγου). Φυσικά, στο τέλος πάντα επικρατεί η αλήθεια, αλλά στο μεταξύ το κακό έχει, έστω και προσωρινά, επιβληθεί.