Ένα ραντεβού με φίλους ακυρώνεται και η πρώτη αντίδραση είναι ανακούφιση: επιτέλους, μια βραδιά στο σπίτι, με άνετα ρούχα και την αγαπημένη μας σειρά. Μια γνώριμη αίσθηση που δείχνει πόσο ελκυστική έχει γίνει η παραμονή στον προσωπικό μας χώρο.
Από το FOMO, τον φόβο ότι χάνουμε κάτι όταν απουσιάζουμε, περάσαμε στο JOMO: τη χαρά να μένουμε συνειδητά εκτός. Η πίεση της καθημερινότητας και οι αμέτρητες επιλογές ψηφιακής ψυχαγωγίας κάνουν τον καναπέ εύκολη επιλογή. Όταν, όμως, η ακύρωση γίνεται συνήθεια, αξίζει να αναρωτηθούμε τι αφήνουμε πίσω.
Η λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ξεκούραση
και την απομόνωση
Άλλο να χρειαζόμαστε χρόνο για τον εαυτό μας και άλλο να αποφεύγουμε κάθε συνάντηση επειδή απαιτεί προσπάθεια. Μια έξοδος προϋποθέτει προετοιμασία, μετακίνηση και διάθεση για επικοινωνία. Το κινητό προσφέρει ψυχαγωγία με ελάχιστο κόπο.
Ωστόσο, μια αυθόρμητη κουβέντα, ένα απρόσμενο γέλιο ή μια νέα γνωριμία δύσκολα αντικαθίστανται από μια οθόνη. Και οι φιλίες χρειάζονται χρόνο, παρουσία και κοινές εμπειρίες για να παραμένουν ζωντανές.
Δεν χρειάζεται κάθε συνάντηση να είναι μια πολύωρη έξοδος. Ένας σύντομος περίπατος ή ένας καφές με έναν φίλο μπορεί να χωρέσει ακόμη και σε μια κουραστική μέρα, κρατώντας την επαφή χωρίς να γίνεται άλλη μία υποχρέωση.
Η ξεκούραση είναι απαραίτητη και μια ήσυχη βραδιά δεν χρειάζεται ενοχές. Το ζητούμενο είναι να αναγνωρίζουμε πότε μένουμε σπίτι επειδή το έχουμε ανάγκη και πότε αφήνουμε την ευκολία να αποφασίζει για εμάς.
