Στη φάση της σταθεροποίησης φαίνεται ότι περνά το ηλεκτρονικό σύστημα προτεραιότητας στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών των Νοσοκομείων Σπάρτης και Μολάων, αφήνοντας πίσω του τις «παιδικές ασθένειες» και τις αγκυλώσεις των πρώτων μηνών εφαρμογής. Τα δεδομένα του τετραμήνου Ιουλίου–Οκτωβρίου δείχνουν σαφή υποχώρηση των χρόνων αναμονής και βελτίωση των πολύωρων καθυστερήσεων σε σχέση με τις καταγραφές του περασμένου Μαΐου, θέτοντας μια νέα βάση αναφοράς για τη λειτουργία των δύο μονάδων.
Σημειώνεται ότι το αποκαλούμενο «ηλεκτρονικό βραχιολάκι» στα ΤΕΠ επιτρέπει την παρακολούθηση των χρόνων αναμονής και εξυπηρέτησης, συμβάλλοντας στον εντοπισμό καθυστερήσεων και στη βελτίωση της καθημερινής λειτουργίας τους.
Πλασματική η περίοδος
δοκιμαστικής λειτουργίας
Όπως επεσήμανε σε δήλωσή της η διοικήτρια του ΓΝ Λακωνίας, Πετρούλα Τρούπη, «η αρχική περίοδος αποτέλεσε περίοδο προσαρμογής, με λειτουργικές δυσκολίες στην εφαρμογή των νέων διαδικασιών και στην ηλεκτρονική καταχώριση και ολοκλήρωση των περιστατικών, οι οποίες επηρέασαν την αρχική αποτύπωση των χρόνων αναμονής». Με τη σταδιακή αντιμετώπιση των δυσκολιών και την εξοικείωση του προσωπικού, «η λειτουργία του συστήματος έχει πλέον ομαλοποιηθεί, διασφαλίζοντας περισσότερο συνεπή και αξιόπιστη καταγραφή των περιστατικών», υποστήριξε η ίδια.
Κάτω από τις τρεις ώρες στο τετράμηνο
Τα στοιχεία του τετραμήνου Ιουλίου–Οκτωβρίου (2026) καθρεφτίζουν τη μετάβαση και παρέχουν μια πιο αντιπροσωπευτική εικόνα των χρόνων αναμονής στα δύο νοσοκομεία του νομού. Ο μέσος μηνιαίος χρόνος αναμονής διαμορφώθηκε σε περίπου 2 ώρες και 59 λεπτά στη ΝΜ Σπάρτης και σε 2 ώρες και 38 λεπτά στη ΝΜ Μολάων.
Η Π. Τρουπή σημείωσε ότι η παραμονή ενός ασθενούς στο ΤΕΠ περιλαμβάνει διαδοχικά στάδια, από την αρχική ιατρική εκτίμηση έως τις απαραίτητες εξετάσεις, την επανεκτίμηση και την ολοκλήρωση της φροντίδας. «Συνεπώς, η ερμηνεία των χρονικών δεικτών πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις επιμέρους διαδικασίες και τις ανάγκες κάθε περιστατικού», εξήγησε.
«Για τη διοίκηση του ΓΝ Λακωνίας, η ουσιαστική αξία του συστήματος έγκειται στην αξιοποίηση των δεδομένων για τον εντοπισμό λειτουργικών αναγκών και τον σχεδιασμό στοχευμένων παρεμβάσεων, με στόχο τη συνεχή βελτίωση της λειτουργίας των ΤΕΠ και της εξυπηρέτησης των ασθενών», υπογράμμισε η επικεφαλής του ΓΝ Λακωνίας, Π. Τρουπή.
Από τους «κόκκινες» δείκτες
στην εξομάλυνση μέσα σε 4 μήνες
Η σύγκριση των νεότερων καταγραφών με το ρεπορτάζ του «ΛΤ» τον περασμένο Ιούνιο αναδεικνύει, όντως, μια εντυπωσιακή μεταβολή στους δείκτες που είχαν προκαλέσει τότε έντονο προβληματισμό. Στην καταγραφή του Μαΐου -όταν το «βραχιολάκι» βρισκόταν ακόμη σε εμβρυακή φάση υλοποίησης- η Σπάρτη εμφάνιζε σε 2.153 περιστατικά μέσο χρόνο αναμονής και εξυπηρέτησης 7 ώρες, 39 λεπτά και 9 δευτερόλεπτα, υπερδιπλάσιο του τότε πανελλαδικού μέσου όρου των 3 ωρών και 40 λεπτών. Ακόμη δυσμενέστερη ήταν η εικόνα για το ΤΕΠ των Μολάων, όπου σε 714 περιστατικά ο μέσος χρόνος άγγιζε τις 8 ώρες, 41 λεπτά και 18 δευτερόλεπτα, κατατάσσοντας τη μονάδα στη δεύτερη χειρότερη θέση πανελλαδικά, πίσω μόνο από το Ρέθυμνο.
Η διαφορά ανάμεσα σε εκείνες τις «πρωτόλειες» μετρήσεις του Μαΐου και στα στοιχεία του τετραμήνου Ιουλίου–Οκτωβρίου δεν εξηγείται μόνον από την αλλαγή της περιόδου, αλλά συνδέεται άμεσα και με τη φάση προσαρμογής που περιγράφει η διοίκηση του ΓΝ Λακωνίας. Στην εκκίνηση κάθε ψηφιακού εργαλείου στην καθημερινή κλινική πράξη, οι ατέλειες στην εγγραφή ή στο έγκαιρο «κλείσιμο» των περιστατικών στο σύστημα, μπορούν να διογκώσουν τεχνητά τη διάρκεια που φαίνεται να παραμένει ένα περιστατικό στη ροή, δίνοντας μια επιβαρυμένη εικόνα από εκείνη που διαμορφώνεται όταν η διαδικασία σταθεροποιηθεί.
Παράλληλα, το ρεπορτάζ του Ιουνίου υπογράμμιζε ότι τα δύο νοσοκομεία της Λακωνίας καλούνται να σηκώσουν το βάρος όχι μόνο του μόνιμου πληθυσμού, αλλά και της εποχικής επιβάρυνσης, ιδίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες που ο Ιούλιος–Οκτώβριος αγγίζει σε μεγάλο βαθμό. Το γεγονός ότι στο τετράμηνο αυτό οι μέσοι μηνιαίοι χρόνοι υποχώρησαν κάτω από τις τρεις ώρες στη Σπάρτη (2 ώρες και 59 λεπτά) και στους Μολάους (2 ώρες και 38 λεπτά) σηματοδοτεί μια αισθητή μεταστροφή τόσο στη λειτουργική εξοικείωση, όσο και στην αξιοπιστία της αποτύπωσης. Χωρίς, ωστόσο, να αίρει την ανάγκη διαρκούς επιτήρησης, επαρκούς στελέχωσης και ουσιαστικής αξιοποίησης των ψηφιακών δεδομένων αν κι όπου, πράγματι, εντοπίζονται καθυστερήσεις.




