Μια φωτογραφία προσώπου ενδέχεται να προσφέρει συμπληρωματικές πληροφορίες για την κατάσταση της υγείας και την πρόγνωση ασθενών με καρκίνο. Ερευνητές στις ΗΠΑ αναπτύσσουν το FaceSurvival, ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που αναλύει χαρακτηριστικά του προσώπου, διερευνώντας τη συσχέτισή τους με την επιβίωση.
Το μοντέλο εκπαιδεύτηκε σε εκατομμύρια φωτογραφίες ατόμων χωρίς προβλήματα υγείας και σε περίπου 35.000 φωτογραφίες ασθενών με καρκίνο. Τα προκαταρκτικά ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Digital Health, ωστόσο η τεχνολογία παραμένει σε ερευνητικό στάδιο. Το ζητούμενο είναι κατά πόσο μια τόσο απλή και προσιτή μέθοδος μπορεί να προσφέρει ουσιαστική πληροφορία στη σύνθετη διαδικασία της ιατρικής αξιολόγησης.
Σύμφωνα με την ομάδα, η περιοχή κάτω από τα μάτια και γύρω από τη γέφυρα της μύτης φαίνεται να συμβάλλει ιδιαίτερα στις εκτιμήσεις του αλγορίθμου. Οι συσχετίσεις παρατηρήθηκαν σε διαφορετικούς τύπους και στάδια καρκίνου, περιλαμβανομένης της μεταστατικής νόσου. Οι ασθενείς προέρχονταν κυρίως από τις ΗΠΑ και την Ολλανδία, με μεγάλο ηλικιακό εύρος.
Οι περισσότεροι ασθενείς του δείγματος βρίσκονταν στην πέμπτη ή έκτη δεκαετία της ζωής τους, αν και συμπεριλήφθηκαν παιδιά και άνθρωποι άνω των 90 ετών. Η ηλικιακή αυτή διασπορά επιτρέπει τη διερεύνηση των χαρακτηριστικών του προσώπου σε διαφορετικές φάσεις της ζωής, χωρίς, ωστόσο, να αρκεί από μόνη της για να τεκμηριώσει την αξιοπιστία του εργαλείου σε κάθε ηλικιακή ομάδα.
Στόχος του FaceSurvival είναι να λειτουργήσει συμπληρωματικά προς την κλινική εξέταση, το ιστορικό και τις εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις. Όπως εξηγεί ο επικεφαλής ερευνητής Raymond Mak, από το Mass General Brigham της Βοστώνης, η ακριβέστερη εκτίμηση των σωματικών αποθεμάτων και της ευπάθειας θα μπορούσε να υποστηρίξει τις αποφάσεις για εντατικές θεραπείες, χωρίς να υποκαθιστά την ιατρική κρίση.
Η εκτίμηση της βιολογικής ηλικίας
και τα όρια της τεχνολογίας
Η ίδια ομάδα μελετά το FaceAge, ένα δεύτερο εργαλείο που επιχειρεί να εκτιμήσει τη βιολογική ηλικία από το πρόσωπο. Πρόκειται για έναν δείκτη της κατάστασης γήρανσης του οργανισμού, ο οποίος μπορεί να διαφέρει από τη χρονολογική ηλικία.
Το ενδιαφέρον για τη βιολογική ηλικία συνδέεται με το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν γερνούν με τον ίδιο ρυθμό. Παράγοντες όπως το κάπνισμα, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και η χρήση ουσιών μπορούν να επιταχύνουν τη γήρανση. Οι ερευνητές εξετάζουν κατά πόσο οι μεταβολές που αποτυπώνονται στο πρόσωπο μπορούν να προσφέρουν μετρήσιμες ενδείξεις αυτής της διαδικασίας.
Στην περίπτωση αυτή, ο αλγόριθμος φαίνεται να αξιοποιεί κυρίως χαρακτηριστικά γύρω από το στόμα και τη μύτη, καθώς και στο μέτωπο, στους κροτάφους και στα μάγουλα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι εκτιμήσεις εμφάνισαν σχετική σταθερότητα παρά τις διαφορές στον φωτισμό, στην έκφραση, στη στάση ή στο μακιγιάζ, αλλά και μετά από τις περισσότερες αισθητικές επεμβάσεις που εξετάστηκαν.
Παρά τις ενθαρρυντικές ενδείξεις, απαιτούνται περισσότερα δεδομένα από ανθρώπους διαφορετικής εθνοτικής προέλευσης, ώστε να αξιολογηθεί η αξιοπιστία των μοντέλων σε ευρύτερους πληθυσμούς.
Ο καθηγητής Miroslaw Bober, ειδικός στη μηχανική μάθηση στο Πανεπιστήμιο του Surrey, επισημαίνει ότι η προσέγγιση δεν είναι ακόμη έτοιμη για κλινική εφαρμογή. Χρειάζονται δοκιμές σε διαφορετικά νοσοκομεία και πληθυσμούς, καθώς και σύγκριση με τις εκτιμήσεις των γιατρών. Η δυνατότητα πρόβλεψης μιας έκβασης, υπογραμμίζει, δεν συνεπάγεται και κατανόηση των αιτιών της.
