«Κοσμοχαλασιά» χθες, Πέμπτη (5/2), με οδυνηρές συνέπειες σε περιοχές του Δήμου Σπάρτης (σσ θέμα σελ. 1&9). Δρόμοι έγιναν ποτάμια, χωράφια λίμνες, άνθρωποι έτρεχαν να σώσουν περιουσίες και κόπους μιας ζωής. Κι όμως, μέσα σε όλον αυτόν τον πανικό, το περίφημο 112 παρέμεινε… βουβό. Ούτε ένα μήνυμα. Ούτε μια προειδοποίηση. Ούτε ένα «προσέξτε», βρε αδελφέ. Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα. Γιατί δεν μιλάμε για την πρώτη φορά. Πριν λίγες μέρες, χαράματα, κατακλυσμός κανονικός στη ζώνη από Αμύκλες έως Φάριδα. Νερά να κατεβαίνουν με ορμή, αγωνία στα σπίτια, ζημιές στην ύπαιθρο. Και πάλι «σιγή ασυρμάτου» από τον Ευρωπαϊκό Αριθμό Έκτακτης Ανάγκης και «σιωπή μόνο στο κινητό μου», που λέει και στο γνωστό άσμα η Έλενα Παπαρίζου.
Κι όμως, η τελευταία φορά που σήμανε «συναγερμός» για τους κατοίκους του Δ. Σπάρτης, ήταν στις 31/1 προς 1/2/2026, ανάμεσα στις δύο ισχυρές κακοκαιρίες. Τότε που τελικά δεν έγινε τίποτα το ιδιαίτερο. Τα κινητά δονήθηκαν κανονικά, σχεδόν ταυτόχρονα σαν να ακούς απόδοση του… θρυλικού «Carmina Burana» από συμφωνική ορχήστρα, αναστάτωσαν τον κόσμο και έβαλαν τους πάντες σε επιφυλακή, για το… απολύτως τίποτα, τελικά.
Με απλά λόγια, όταν δεν έπρεπε, το 112 χτύπησε, όταν έπρεπε, «εξαφανίστηκε». Και κάπως έτσι χάνεται το νόημα και η ουσία τού -κατά τα άλλα- άκρως χρήσιμου ψηφιακού εργαλείου, το οποίο έχει αποδεδειγμένα γλιτώσει συνανθρώπους μας από απρόοπτα και κινδύνους.
Και πού καταλήγουμε; Ο πολίτης αρχίζει να μην το παίρνει στα σοβαρά. Να λέει «σιγά, πάλι υπερβολή». Μέχρι τη μέρα που δεν θα είναι υπερβολή –και τότε δεν θα υπάρχει προειδοποίηση. «Κολλάει» και ο πασίγνωστος μύθος του Αισώπου με τον ψεύτη βοσκό και τον λύκο, που ο θυμόσοφος λαός επικαλείται κάθε τόσο.
Η δικλείδα ασφαλείας αυτή, δεν πρέπει να λειτουργεί ούτε «στο περίπου», ούτε… «όποτε θυμηθούμε». Είναι για να προλαμβάνει, για να «βαρά» όταν ελλοχεύει πραγματικός κίνδυνος, όχι άνευ λόγου κι αιτίας, ή για να βγάζει την... υποχρέωση. Τι συμβαίνει; Εσφαλμένη εκτίμηση, αμέλεια, ολιγωρία ή «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε»;
Στο τέλος της ημέρας, ο κόσμος δεν γυρεύει θαύματα, αλλά μια ειδοποίηση, την ώρα που πρέπει. Και στη Λακωνία -αλλού δεν γνωρίζουμε- δυστυχώς το 112 δείχνει εσχάτως ότι χάνει επανειλημμένα το «ραντεβού» του. Γι’ αυτό και σκωπτικά λένε κάποιοι πως η Υπηρεσία που συνήθως επιστρατεύεται για εγκλωβισμένους και αγνοούμενους, αυτή τη φορά, αγνοείται το… ίδιο.
