Η Κουμαντάρειος Πινακοθήκη Σπάρτης – Παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης ανοίγει τις πύλες της σε μία ξεχωριστή εικαστική πρόταση, παρουσιάζοντας από τις 29 Ιουλίου 2026 έως τις 25 Ιουλίου 2027 την έκθεση «Wassili Lepanto. Τοπία της Ψυχής», αφιερωμένη στο ιστορικό και ανθρωπογενές τοπίο, όπως αυτό αποτυπώνεται μέσα από τη μοναδική ματιά του σπουδαίου ζωγράφου και φιλοσόφου. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 29 Ιουλίου, στις 7 το απόγευμα, στον χώρο της Κουμανταρείου Πινακοθήκης.
Για τον Wassili Lepanto, το τοπίο δεν αποτελεί απλώς μια απεικόνιση της φύσης ή της ιστορίας. Είναι μια εσωτερική εμπειρία, μια αποκάλυψη που οδηγεί τον άνθρωπο σε βαθύτερη πνευματική αναζήτηση. Όπως ο ίδιος είχε συνοψίσει τη διαδρομή της ζωής του: «Τρία πράγματα σφράγισαν τη ζωή μου: το πράσινο στη Γερμανία, το φοιτητικό κίνημα και οι σπουδές της Γερμανικής Φιλολογίας». Η επαφή με τη φύση, η κοινωνική αφύπνιση και η αγάπη για τη λογοτεχνία διαμόρφωσαν, όπως έλεγε, την καλλιτεχνική του ταυτότητα και τη φιλοσοφία του για την τέχνη.
Δέκα έργα που ζωντανεύουν
την ιστορία και το ελληνικό τοπίο
Η έκθεση φιλοξενεί δέκα έργα του Lepanto, αφιερωμένα σε ιστορικά τοπία της Ελλάδας, τα οποία προέρχονται από τις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτσου και του Μουσείου Μπενάκη. Η πλειονότητά τους ανήκει στη δωρεά που πραγματοποιήθηκε προς τα δύο ιδρύματα μετά τον θάνατο του καλλιτέχνη.
Μέσα από τη ζωγραφική του αναδεικνύονται εμβληματικοί τόποι του ελληνικού χώρου, όπως ο Μυστράς, η Μονεμβάσια, η Ακροναυπλία, το Άργος, τα Κύθηρα, ο Άθως και η Όλυμπος της Καρπάθου. Ο Lepanto προσεγγίζει αυτούς τους τόπους όχι ως απλά ιστορικά ή αρχαιολογικά μνημεία, αλλά ως ζωντανά τοπία μνήμης, στα οποία το φυσικό και το ανθρώπινο στοιχείο συνυπάρχουν αδιάρρηκτα.
Ο Βασίλης Lepanto, κατά κόσμον Δρ. Βασίλης Λουκόπουλος, γεννήθηκε το 1940 στην Περδικόβρυση Ορεινής Ναυπακτίας και μεγάλωσε στην Αθήνα. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου σπούδασε Γερμανική Φιλολογία, Ιστορία και Φιλοσοφία, ολοκληρώνοντας τη διδακτορική του διατριβή με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Mannheim. Έζησε μέχρι τον θάνατό του, το 2018, στη Χαϊδελβέργη, την οποία αποκαλούσε «Αθήνα του Βορρά» και θεωρούσε δεύτερη πατρίδα του.
Παρότι είχε ήδη διαγράψει αξιόλογη επιστημονική πορεία, στα τέλη της δεκαετίας του 1970 πήρε τη μεγάλη απόφαση να την εγκαταλείψει και να αφοσιωθεί αποκλειστικά στη ζωγραφική. Το 1983 δημοσίευσε το μανιφέστο «Τέχνη για τον Άνθρωπο ή μια Οικολογική Τέχνη», στο οποίο συμπύκνωσε τη φιλοσοφία του για τη σχέση της τέχνης, της φύσης και της ανθρώπινης ύπαρξης.
Η τοπιογραφία υπήρξε το κυρίαρχο πεδίο της δημιουργίας του. Στα έργα του η φύση παρουσιάζεται ως πολύτιμος σύμμαχος του ανθρώπου, με σταθερή επιδίωξη την οικολογική ισορροπία και την αρμονική συνύπαρξη ανθρώπου και περιβάλλοντος. Την ίδια φιλοσοφία υπηρέτησε και ως ενεργός πολίτης και δημοτικός σύμβουλος της Χαϊδελβέργης, συμμετέχοντας ενεργά σε δράσεις προστασίας του φυσικού και ιστορικού περιβάλλοντος.
Τον γενικό καλλιτεχνικό προγραμματισμό της έκθεσης υπογράφει η γενική διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Συραγώ Τσιάρα, ενώ την επιμέλεια έχει η Μόνικα Διαμαντή, υπεύθυνη του Παραρτήματος Σπάρτης.
Η έκθεση θα φιλοξενείται στην Κουμαντάρειο Πινακοθήκη Σπάρτης (Κωνσταντίνου Παλαιολόγου 123 και Θερμοπυλών) και θα είναι επισκέψιμη καθημερινά από τις 8:00 έως τις 15:00, κάθε Τετάρτη από τις 12:00 έως τις 19:00, ενώ τις Τρίτες η Πινακοθήκη παραμένει κλειστή. Η Εθνική Πινακοθήκη επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού, ενώ η έκθεση πραγματοποιείται με την υποστήριξη της «ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΕΙΟΣ ΑΜΚΕ».
φωτό: Βασίλης Λουκόπουλος – Wassili Lepanto, Μονεμβασιά, μια βυζαντινή πόλη, Λάδι σε καμβά
