Γράφει ο Γιώργος Κεραμιδάς,σύμβουλος Επικοινωνίας & Στρατηγικής
Η υπόθεση της Λαϊκής Αγοράς της Σπάρτης αποτελεί πλέον ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η παρατεταμένη διοικητική αδράνεια μπορεί να μετατρέψει ένα διαχειρίσιμο ζήτημα σε πρόβλημα κοινωνικής συνοχής. Παράλληλα, αναδεικνύει μια ευρύτερη αδυναμία της Δημοτικής Αρχής να ανταποκριθεί σε ζητήματα που απαιτούν σοβαρό σχεδιασμό, αποφασιστικότητα και αποτελεσματική διοίκηση.
Εδώ και τρία χρόνια, μια προσωρινή κατάσταση παραμένει χωρίς οριστική λύση. Οι κάτοικοι διεκδικούν την προστασία της καθημερινότητάς τους, ενώ οι παραγωγοί προσπαθούν να διασφαλίσουν τις συνθήκες άσκησης της επαγγελματικής τους δραστηριότητας. Δύο πλευρές με εύλογα αιτήματα, οι οποίες δεν είχαν κανέναν λόγο να βρεθούν σε αντιπαράθεση.
Η αδυναμία επίλυσης μιας τέτοιας εκκρεμότητας, παρά το γεγονός ότι είναι γνωστή εδώ και τρία χρόνια, καταδεικνύει την απουσία έγκαιρου σχεδιασμού, συντονισμού και αποφασιστικότητας από τη Δημοτική Αρχή.
Η επιστήμη της δημόσιας διοίκησης αναγνωρίζει ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς οικοδομείται μέσα από την αξιοπιστία, την ανταπόκριση και την αποτελεσματικότητα. Ο ΟΟΣΑ, στις σχετικές μελέτες του για τη θεσμική εμπιστοσύνη, επισημαίνει ότι η ικανότητα των δημόσιων φορέων να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολιτών αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη σχέση κοινωνίας και διοίκησης.
Όταν, όμως, αντί για λύσεις υπάρχουν συνεχείς καθυστερήσεις, όταν οι αποφάσεις δεν υλοποιούνται και όταν η ευθύνη μεταφέρεται στους ίδιους τους πολίτες, η δυσαρέσκεια συσσωρεύεται. Έτσι, ένα διοικητικό πρόβλημα κινδυνεύει να εξελιχθεί σε κοινωνική αντιπαράθεση.
Στην περίπτωση της Σπάρτης, ακόμη και μετά την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για επιστροφή της Λαϊκής Αγοράς στην αρχική της θέση, ένας ακόμη μήνας πέρασε χωρίς ορατή πρόοδο. Την ίδια στιγμή, οι εντάσεις, οι αστυνομικές παρεμβάσεις και τα πρόστιμα αποτυπώνουν τις συνέπειες μιας εκκρεμότητας που θα έπρεπε να έχει αντιμετωπιστεί εδώ και καιρό.
Το ζήτημα, όμως, εγείρει ένα ευρύτερο ερώτημα. Είναι σε θέση η Δημοτική Αρχή να διαχειριστεί αποτελεσματικά τα μεγάλα και σύνθετα ζητήματα του τόπου;
Η διοίκηση ενός Δήμου δεν αξιολογείται μόνο από τη διαχείριση της καθημερινότητας, αλλά κυρίως από την ικανότητά της να αντιμετωπίζει δύσκολα προβλήματα, να παίρνει αποφάσεις και να αναλαμβάνει την ευθύνη της εφαρμογής τους. Στα ζητήματα αυτά, η μέχρι σήμερα εικόνα που παρουσιάζει η Δημοτική Αρχή είναι κατώτερη των περιστάσεων.
Είναι λυπηρό μια τοπική κοινωνία να οδηγείται σε αντιπαραθέσεις εξαιτίας της αδυναμίας εκείνων που έχουν την ευθύνη να δώσουν λύσεις. Η διοικητική ανεπάρκεια δεν έχει μόνο κοινωνικό και πρακτικό κόστος. Έχει και ανθρώπινο αποτύπωμα, καθώς η διαρκής ανασφάλεια και η αίσθηση εγκατάλειψης επιβαρύνουν την ψυχική ευημερία των πολιτών.
Οι σύγχρονες πόλεις δεν προχωρούν με διοικήσεις που απλώς παρακολουθούν τις εξελίξεις, αλλά με διοικήσεις που προβλέπουν, σχεδιάζουν, αποφασίζουν και αναλαμβάνουν ευθύνες.
Διαφορετικά, η στασιμότητα γίνεται μονόδρομος!
