Όταν η ακαδημαϊκή αριστεία και αναρρίχηση στην ιεραρχία συναντά τις επαρχιακές ρίζες, η επιτυχία παύει να αποτελεί μια στενά προσωπική υπόθεση και μετατρέπεται σε συλλογικό παράσημο για έναν ολόκληρο τόπο. Η πανηγυρική εκλογή της Λάκαινας Σοφίας Ζυγά στο ύψιστο αξίωμα της Πρυτάνεως του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου προκάλεσε, όπως ήταν φυσικό, αυθόρμητο κύμα χαράς και υπερηφάνειας στην ιδιαίτερη πατρίδα της, τον Βλαχιώτη, αλλά και στο σύνολο της λακωνικής κοινωνίας.

Το κλίμα της καθολικής αναγνώρισης και των συναισθημάτων γι’ αυτό το επίτευγμα αποτυπώνεται ανάγλυφα στη δήλωση που εξέδωσε ο αντιδήμαρχος Δ. Ευρώτα και πρόεδρος του Οδοντιατρικού Συλλόγου Λακωνίας, Θανάσης Γρεβενίτης. Όντας συνοδοιπόρος της νέας Πρυτάνεως από τα πρώτα, ανέμελα χρόνια της κοινής τους νιότης, ο κ. Γρεβενίτης κατέθεσε μια προσωπική, βιωματική μαρτυρία: «Υπάρχουν στιγμές που ένας ολόκληρος τόπος έχει κάθε λόγο να αισθάνεται περήφανος. Και αυτή είναι μία από αυτές. Ο Βλαχιώτης, το χωριό που μας μεγάλωσε και μας δίδαξε τις αξίες της προσπάθειας, της εργατικότητας και της επιμονής, βλέπει σήμερα ένα δικό του παιδί, τη Σοφία Ζυγά, να εκλέγεται στη θέση της Πρύτανη του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Με τη Σοφία μεγαλώσαμε στο ίδιο χωριό και καθίσαμε στα ίδια σχολικά θρανία. Η πορεία της όλα αυτά τα χρόνια αποτελεί καρπό γνώσης, αφοσίωσης, συνέπειας και σκληρής δουλειάς. Η εκλογή της είναι μια μεγάλη προσωπική δικαίωση, αλλά και μια σημαντική τιμή για τον Βλαχιώτη, τον Δήμο Ευρώτα και ολόκληρη τη Λακωνία. Της εύχομαι ολόψυχα καλή δύναμη και κάθε επιτυχία στα νέα της καθήκοντα. Είμαι βέβαιος ότι θα υπηρετήσει το Πανεπιστήμιο με το ίδιο ήθος, την ίδια υπευθυνότητα και το ίδιο όραμα που τη διακρίνουν όλα αυτά τα χρόνια».

Η αναφορά του Θ. Γρεβενίτη, μακριά από τη συνήθη «ξύλινη» γλώσσα, κουβαλά τη γνησιότητα και την ανεμελιά μιας κοινής αφετηρίας ζωής. Η ανάδειξη της Σ. Ζυγά στο ανώτατο ακαδημαϊκό αξίωμα υπενθυμίζει ότι η επαρχία δεν είναι ο φτωχός συγγενής, αλλά η δεξαμενή των αυριανών πρωταγωνιστών. Πέρα όμως από τα «χειροκροτήματα» της πρώτης ημέρας, το μεγάλο στοίχημα είναι πλέον η επόμενη. Δηλαδή, η αναγνώριση και η εμπιστοσύνη να μετουσιωθούν σε έμπρακτο έργο για τις ακαδημαϊκές δομές του τόπου μας...