Σε συνδικαλιστικό επίπεδο μεταφέρονται πλέον οι κραδασμοί του καταγγελλόμενου συμβάντος στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών του Δ. Σπάρτης, που εμφανίζεται να οδήγησε στην κατάρρευση και τη διακομιδή μόνιμης δημοτικής υπαλλήλου στο νοσοκομείο.
Μετά τις πρώτες ανεπίσημες αιχμές και την ψιθυρολογία για το φερόμενο περιστατικό, η ΑΔΕΔΥ Λακωνίας τοποθετείται πλέον δημόσια, προσδίδοντας νέες διαστάσεις στην υπόθεση, που έχει εγείρει ερωτηματικά και δυσαρέσκεια στους κόλπους των εργαζομένων, αλλά και στην τοπική κοινωνία.
Σε ηχηρή, όσο κι εκτενή ανακοίνωσή της, η Εκτελεστική Γραμματεία του τοπικού Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή της στην εργαζόμενη, καταγράφει τη δική της οπτική για το χρονικό της φερόμενης λεκτικής επίθεσης και της υπηρεσιακής πίεσης που ακολούθησε, ενώ συνδέει το συμβάν με ευρύτερα λειτουργικά ζητήματα των δημοτικών υπηρεσιών. Παράλληλα, απευθύνει πέντε συγκεκριμένα αιτήματα προς τη Δημοτική Αρχή, ζητώντας διαφανή διερεύνηση, απόδοση ευθυνών και διασφάλιση των συνθηκών εργασίας.
Το χρονικό και η στήριξη στην υπάλληλο
Στο εισαγωγικό σκέλος του εγγράφου, το συνδικαλιστικό όργανο των δημοσίων υπαλλήλων εστιάζει στην ουσία του συμβάντος και στη φερόμενη ψυχολογική πίεση που δέχθηκε η εργαζόμενη, σημειώνοντας: «Πίσω από τις ψυχρές υπηρεσιακές αναφορές και τα πρωτόκολλα, υπάρχει μια ανθρώπινη πραγματικότητα που δεν ομορφαίνει με διπλωματικές διατυπώσεις. Μια εργαζόμενη στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Σπάρτης, κάνοντας απλά και καθαρά τη δουλειά της, προστατεύοντας τη νομιμότητα και την πληρότητα των δαπανών του δήμου, βρέθηκε αντιμέτωπη με αυτό που κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να υπομένει στον χώρο εργασίας του: την ένταση, τη λεκτική επίθεση, την απαξίωση.
Στις 7 Οκτωβρίου, η υπηρεσιακή της συνέπεια “τιμωρήθηκε” με μια επιθετική λεκτική εισβολή από αντιδήμαρχο, μπροστά σε μάτια που επέλεξαν τη σιωπή. Δύο μέρες μετά, στις 9 Οκτωβρίου, κάτω από το αβάσταχτο βάρος της διαρκούς πίεσης και της απαίτησης για “διεκπεραίωση εδώ και τώρα”, το σώμα λύγισε. Η λιποθυμία εν ώρα υπηρεσίας, ο τραυματισμός στο κεφάλι και η διακομιδή με το ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο Σπάρτης δεν είναι απλώς ένα “περιστατικό”. Είναι το καμπανάκι ενός εργασιακού περιβάλλοντος που νοσεί.
Στη συναδέλφισσά μας στέλνουμε μια ζεστή, ανθρώπινη αγκαλιά και την ευχή για γρήγορη ανάρρωση. Αλλά πάνω απ’ όλα, της στέλνουμε μια υπόσχεση: Δεν είσαι μόνη. Στο σκοτάδι του εκφοβισμού, η αλληλεγγύη μας θα είναι πάντα αναμμένο φως».
Περνώντας στις σχέσεις εξουσίας και στις υποχρεώσεις απέναντι στο υπαλληλικό προσωπικό, η ΑΔΕΔΥ διαμηνύει με νόημα: «Οι γραφές δεν διαγράφονται, οι άνθρωποι δεν είναι αναλώσιμοι. Ας το ξεκαθαρίσουμε μια για πάντα, για να μην υπάρχουν αυταπάτες:
- Οι δημόσιες υπηρεσίες δεν είναι φέουδο κανενός εφήμερου πολιτικού προϊσταμένου.
- Οι εργαζόμενοι δεν είναι προσωπικοί υποτακτικοί κανενός αιρετού.
- Η δημόσια διοίκηση δεν ασκείται με όρους προσωπικής αυθεντίας, ψυχολογικού εξαναγκασμού και σιωπητήριου.
Όταν ένας υπάλληλος επισημαίνει κωλύματα, ζητά έγγραφα και εμμένει στη νομιμότητα, δεν “κωλυσιεργεί”• επιτελεί το καθήκον του απέναντι στην κοινωνία και τους νόμους. Κανένας αντιδήμαρχος δεν έχει το δικαίωμα να πιέζει για υπογραφές “στα τυφλά”, ούτε να μετακυλίει τις δικές του πολιτικές βιασύνες και την ανεπάρκειά του στις πλάτες των υπαλλήλων».
«Η σήψη πίσω από την αυθαιρεσία»
Στη συνέχεια, η ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ συνδέει το επεισόδιο με συνολικότερα λειτουργικά και οργανωτικά ζητήματα του δήμου: «Το επεισόδιο αυτό δεν φύτρωσε στο κενό. Είναι το φυσικό αποτέλεσμα μιας συνολικής διοικητικής απαξίωσης που βιώνουν οι εργαζόμενοι στον Δήμο Σπάρτης:
- Όταν τα Μέσα Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ) καθυστερούν δραματικά, εκθέτοντας ανθρώπους σε καθημερινό κίνδυνο.
- Όταν οι τοποθετήσεις και οι μετακινήσεις γίνονται σαν ζαριά, μακριά από τα καθήκοντα για τα οποία προσλήφθηκε ο καθένας, καλλιεργώντας ένα αίσθημα διαρκούς αβεβαιότητας.
- Όταν δικαιούμενα επιδόματα μένουν στα συρτάρια.
- Όταν ο Οργανισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ) παραμένει επί τρία χρόνια “στα χαρτιά”, μια σκόπιμη καθυστέρηση που συντηρεί το μπάχαλο, την ασάφεια αρμοδιοτήτων και την εξάρτηση των εργαζομένων από τις ορέξεις της κάθε ηγεσίας.
Όταν η διοίκηση επιλέγει να κυβερνά με τον φόβο και την αβεβαιότητα, το αποτέλεσμα δεν είναι η αποτελεσματικότητα, είναι η κατάρρευση».
Τα 5 αιτήματα
Εν συνεχεία, το συνδικαλιστικό όργανο θέτει το πλαίσιο των διεκδικήσεων προς τον δήμο: «Δεν ζητάμε χάρες, απαιτούμε το αυτονόητο:
«1. Ουσιαστική και διαφανή διερεύνηση της καταγγελίας για τη λεκτική επίθεση και τις πιέσεις που δέχτηκε η συναδέλφισσα. Όχι κάλυψη, όχι συμψηφισμούς.
2. Άμεση προστασία της εργαζόμενης, σεβασμό στην υγεία και την ιδιωτικότητά της, και ικανοποίηση του αιτήματός της για ασφαλή μετακίνηση σε άλλη υπηρεσιακή μονάδα.
3. Επίσημη και δημόσια τοποθέτηση της Δημοτικής Αρχής για το εργατικό ατύχημα που σημειώθηκε μέσα στα σπλάχνα του δήμου.
4. Ξεκάθαρο χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση και εφαρμογή του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας, ώστε να μπει τέλος στην αυθαιρεσία και την ομηρία.
5. Άμεση παράδοση των ΜΑΠ και καταβολή των οφειλόμενων επιδομάτων σε όλους τους δικαιούχους».
«Η εξουσία είναι προσωρινή,
η αξιοπρέπεια αδιαπραγμάτευτη»
Η ΑΔΕΔΥ σφραγίζει την παρέμβασή της με μια κατηγορηματική προειδοποίηση «προς κάθε επίδοξο “τοπάρχη”», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η εξουσία είναι προσωρινή, η αξιοπρέπεια των ανθρώπων είναι αδιαπραγμάτευτη. Απέναντι στην αυθαιρεσία, τη βία και τον εκφοβισμό, υπάρχουν νόμοι, υπάρχουν θεσμοί, και υπάρχει μια αδιάσπαστη αλυσίδα αλληλεγγύης που δεν σπάει».
