Στην κοιλάδα του ποταμού Χουάμπ, στη Ναμίμπια, ο φωτογράφος Φεντερίκο Βερονέζι αντίκρισε μια ελεφαντίνα να κουβαλά ένα νεκρό νεογνό, κρατώντας το πόδι του ανάμεσα στην προβοσκίδα και τον χαυλιόδοντά της. Την ακολούθησε για ώρες. Κάθε τόσο εκείνη άφηνε το μικρό στο έδαφος για να φάει ή να πιει νερό. Ύστερα το σήκωνε ξανά και συνέχιζε την πορεία της. Ένα από τα καρέ εκείνης της ημέρας χάρισε στον Βερονέζι τον τίτλο του «Φωτογράφου Άγριας Ζωής της Χρονιάς 2026».
Το νεογνό ανήκε σε άλλη μητέρα, όπως εξήγησε στο BBC η Κρίστιν Γουίντερ, από την οργάνωση Elephant Human Relations Aid (EHRA). Η 14χρονη ελεφαντίνα είχε χάσει το δικό της μικρό δύο χρόνια νωρίτερα. Έκτοτε, σύμφωνα με τη Γουίντερ, έχει παρατηρηθεί τέσσερις φορές να μεταφέρει νεκρά μικρά άλλων ελεφάντων. Είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται τέτοια συμπεριφορά στην περιοχή.
Πώς αντιδρούν οι ελέφαντες στην απώλεια
Η Γουίντερ εκτιμά ότι η συμπεριφορά μπορεί να συνδέεται με την προηγούμενη απώλεια της ελεφαντίνας. Μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι ότι προσπαθούσε να προφυλάξει το σώμα του μικρού από αρπακτικά. Η ειδικός στους αφρικανικούς ελέφαντες Τζόις Πουλ θυμάται μια ανάλογη σκηνή στην Κένυα, όπου μια μητέρα προσπάθησε να σηκώσει το νεκρό νεογνό της και έμεινε κοντά του για δύο ημέρες, υπερασπίζοντάς το. Ελέφαντες έχουν επίσης παρατηρηθεί να αγγίζουν οστά άλλων ελεφάντων και να παραμένουν για ώρα δίπλα στα λείψανά τους.
Το στιγμιότυπο φέρνει στο προσκήνιο και τις δυσκολίες επιβίωσης των ελεφάντων της ερήμου της Ναμίμπια. Οι παρατεταμένες ξηρασίες και οι συγκρούσεις με ανθρώπους γύρω από την πρόσβαση στο νερό πιέζουν τον πληθυσμό τους, ενώ η θνησιμότητα των νεογνών παραμένει υψηλή. Σύμφωνα με τη Γουίντερ, από τα 16 μικρά που γεννήθηκαν την περίοδο 2014–2022 επέζησαν μόλις δύο. Η EHRA μελετά κατά πόσο οι περιβαλλοντικές πιέσεις και το χρόνιο στρες επηρεάζουν την υγεία των ζώων.
