Το τελευταίο κομμάτι του παγετώνα στο όρος Τρίγκλαβ, την ψηλότερη κορυφή της Σλοβενίας, έλιωσε έπειτα από ένα καλοκαίρι ακραίας ζέστης στις Άλπεις. Στο τέλος του καλοκαιριού απέμενε στην πλαγιά ένα κομμάτι πάγου πλάτους λίγων μέτρων. Φωτογραφίες που τραβήχτηκαν πριν και μετά τις πρόσφατες χιονοπτώσεις επιβεβαίωσαν ότι είχε εξαφανιστεί και αυτό.

Στα μέσα του 19ου αιώνα, σύμφωνα με ιστορικές φωτογραφίες και έγγραφα, ο παγετώνας κάλυπτε περίπου 40 εκτάρια. Το 1946, όταν έγιναν οι πρώτες επίσημες μετρήσεις, η έκτασή του είχε περιοριστεί στα 14 εκτάρια. Μόνο μεταξύ 1983 και 2003 έχασε το 93% της επιφάνειάς του, ενώ την τελευταία πενταετία ο πάγος που απέμενε περιορίστηκε σε λίγα απομονωμένα σημεία.

Ο Μάτιγια Ζορν, διευθυντής του Γεωγραφικού Ινστιτούτου Άντον Μέλικ, παρακολουθεί τον παγετώνα από το 2001. Θυμάται ότι το 2002 η ομάδα του πήρε δείγμα από σημείο όπου ο πάγος είχε πάχος περίπου πέντε μέτρα. Έναν χρόνο αργότερα, στο ίδιο ακριβώς σημείο, πατούσε σε βράχο. Όπως επισημαίνει, με την εξαφάνιση του παγετώνα οι ερευνητές χάνουν μια σημαντική πηγή δεδομένων για την κλιματική αλλαγή.

Η υποχώρηση των πάγων είναι ορατή σε ολόκληρες τις Άλπεις. Στην Ελβετία, οι παγετωνολόγοι υπολογίζουν ότι μέσα σε πέντε χρόνια χάθηκε σχεδόν το ένα πέμπτο του όγκου των παγετώνων της χώρας. Στη Σλοβενία, πάγος εντοπίζεται ακόμη σε σπήλαια κάτω από το Τρίγκλαβ, ενώ στο γειτονικό όρος Σκούτα ο παγετώνας έχει επίσης συρρικνωθεί. Το τμήμα που απομένει εκεί βρίσκεται σε πιο σκιερό σημείο και εκτιμάται ότι θα αντέξει λίγα ακόμη χρόνια. Το Τρίγκλαβ κατέχει ξεχωριστή θέση στη σλοβενική εθνική ταυτότητα. Κατά την παράδοση, κάθε Σλοβένος πρέπει να ανέβει στην κορυφή του τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του. Ο παγετωνολόγος και οδηγός βουνού Μίχα Πάουσεκ έχει ακόμη μια φωτογραφία των γονιών του στον παγετώνα, τραβηγμένη το 1957. «Με το λιώσιμο του παγετώνα, χάνεται και ένα κομμάτι του εαυτού μου», λέει.