Βιοπαλαιστής

Δευτέρα, 22 Απρίλιος 2019 20:43 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Έβλεπα μια ταινία από ‘κείνες τις παλιές αλλά μεγάλες ταινίες με τον Θανάση Βέγγο που τις ξέρετε, έτσι για να ξεκουραστώ και να ψυχαγωγηθώ και ταυτόχρονα να περάσει η ώρα. Και σε μια στιγμή ο ήρωας χρησιμοποίησε τη λέξη “βιοπαλαιστής”. “Είμαι ένας βιοπαλαιστής” είπε και με βύθισε σε σκέψεις.
Κυριολεκτικά βιοπαλαιστής ο Βέγγος στην ταινία. Να αγωνίζεται σκληρά μέσα από χίλιες αντιξοότητες και κινδύνους και απρόοπτα για να βγάλει πέρα το κομμάτι του (τη μοίρα του), γιατί αυτή ‘ναι η μοίρα• το κομμάτι που μας τυχαίνει σ’ αυτή εδώ τη ζωή. “Ἐκπλῆσαι μοῖραν τὴν ἑωυτοῦ” θα τόλεγε ο Ηρόδοτος στη γλώσσα της εποχής του. Και ‘μεις σήμερα λέμε “να τα βγάλω πέρα”, “να τα φέρω βόλτα”. Το ίδιο και ο ήρωας της ταινίας. Κυριολεκτικά βιοπαλαιστής όλη του τη ζωή.
Χάθηκα με τη λέξη. Που πόσες φορές δεν την είχα ακούσει, δεν την έχουμε ακούσει όλοι και χρησιμοποιήσει, αλλά ποτέ δεν την προσέξαμε όσο πρέπει.
Μαγική λέξη ο βιοπαλαιστής! Ποια άλλη γλώσσα δίνει τέτοιες λέξεις; Δεν είναι θαύμα να στέκουν σήμερα λέξεις από 3.000 χρόνια; Κι αντί να τις κρατάμε για να κρατιόμαστε κι εμείς ζωντανοί τις πετάμε.
Αυτονόητης ετυμολογίας βέβαια. Βίος και παλεύω. Και βίος δεν είναι ακριβώς η ζωή όπως την εννοούμε σήμερα, αλλά ο τρόπος ζωής. Και βέβαια η λέξη βίος κατεβαίνει από τη βαθειά αρχαιότητα, με σημασία, όπως τότε, το ίδιο ακριβώς και σήμερα.. Όσο για το παλεύω (πάλη-παλαίω) σημαίνει αγωνίζομαι. Και η ζωή είναι ένας διαρκής αγώνας και αγώνισμα. Και τα δύο μαζί κάνουν το βιοπαλαιστή. Μια πραγματικά μαγική λέξη και εικόνα. Γιατί φανταστείτε έναν παλαιστή ιδρωκοπημένον και πυροκόκκινον νάχει αντίπαλον τον βίον, τη ζωή και να την καταπαλεύει. Βιοπαλαιστής = αγωνιστής της ζωής.
Πραγματικά μερικές λέξεις είναι τόσο δυνατές, τόσο περιγραφικές, ζωντανές και αποκαλυπτικές, ακόμα κι απ’ αυτό που θέλουν να ονομάσουν. Μόνο που λες βιοπαλαιστής έρχεται μπροστά στα μάτια σου ολόκληρη κινηματογραφική σκηνή. Μία λέξη μόνο ολόκληρη παράσταση. Και δεν θα συγχωρήσω ποτέ ότι στα σχολεία δεν υπάρχει μάθημα ετυμολογίας, από το Δημοτικό σχολειό μέχρι το πανεπιστήμιο και των μεταπτυχιακών σπουδών. Φιλοσοφική Σχολή σου λέει. Διδάσκει του κόσμου τις αηδίες, οχτακοσίων ειδών φιλοσοφίες και κανένας δεν κατάλαβε ότι όλη η μαγεία ου λόγου βρίσκεται στη ρίζα.
Ας φύγουμε όμως από τον βιοπαλαιστήν ως λέξη κι ας πάμε στην ουσία του πράγματος. Να παλεύεις, να δίνεις αγώνα κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή, να αγωνιάς για ένα ξεροκόμματο αξιοπρεπές κι άλλοι να μην ξέρουν τι έχουν. Κόττερα, ιδιωτικά αεροπλάνα, εκατομμύρια, πολυτέλειες, πλούτο, χλιδή. Είναι τρομερό μόνο να το σκεφτεί κανείς … Και παρ’ όλ’ αυτά η κοινωνία ισορροπεί, ενώ κανονικά θάπρεπε να γίνονται χίλιοι φόνοι την ώρα.
Ο ένας να κλέβει το κράτος ασύστολα και να μην μπορεί να τον αγγίξει κανείς και ο άλλος να μην μπορεί ούτε κουβέντα να ειπεί. Να είναι ανδράποδον. Να μην έχει δικαίωμα ούτε να οργιστεί, να διαμαρτυρηθεί, να εκφράσει ένα μεγάλο “γιατί”. Να είναι μόνο δούλος, χωρίς δικαίωμα να οργιστεί. Τί λέει ο Αριστοτέλης; “Τὸ ἀόργητον ἀνδραποδῶδες”. Άλλη μεγάλη λέξη το α-όργητον. Στη λέξη οργή μπροστά έβαλε ένα άλφα (α) στερητικό κι έφτιαξε άλλη κατάσταση.
Ανδράποδα γίνονται οι άνθρωποι. Και το ανδράποδο δεν έχει δικαίωμα να ειπεί κουβέντα. Και βεβαίως οι πολλοί ανδράποδα είμαστε. Και κανένας μεταρρυθμιστής, επαναστάτης κοινωνικός, διανοητής, κανένα σύστημα δεν μπόρεσε ως σήμερα να πατάξει, να περιορίσει έστω, να απαλύνει τη μεγάλη, τη χοντρή αυτή αδικία. Κανένα δεν στάθηκε να ιδεί πραγματικά τους βιοπαλαιστές. Κι όσοι στάθηκαν, όταν απέκτησαν δύναμη και εξουσία, ευνόησαν τους εαυτούς τους, έφτιαξαν μία νέα “κάστα” (προνομιούχο τάξη) αποστρέψαντες τα πρόσωπά τους από τους βιοπαλαιστές.
Το έργο του Κατσουρίδη με τον Θανάση Βέγγο δείχνει τι τραβάει ο άνθρωπος. Όλη η ζωή μέσα στη βιοπάλη. Και όμως αυτοί οι άνθρωποι είναι που μεγαλούργησαν, οι βιοπαλαιστές. Αυτοί κρατάνε οικογένειες, κρατήσανε κοινωνίες, σήκωσαν την πατρίδα ψηλά κάνοντάς την υπερήφανη. Αυτοί οι αγωνιστές του βίου, οι βιοπαλαιστές είναι που βγάζουν φως. Είδατε κανέναν πλούσιον να βγάζει φως; Να πηγαίνει την κοινωνία ένα σκαλοπάτι ψηλότερα; Όχι μόνο δεν υπήρξε κανείς αλλά αυτοί τη βυθίζουν στη βρωμιά. Κι όσοι από τους πλούσιους έγιναν ευεργέτες υπήρξαν πρώτα αγωνιστές και πραγματικοί βιοπαλαιστές.
Αυτά τα ανθρωπάκια ανέβασαν την κοινωνία, που τα πατούσε και τα πατάει το σύστημα, όπως πατάς ένα μυρμήγκι, ένα σκουλήκι χωρίς να το προσέχεις καν. Αντίθετα μάλιστα το θεωρείς φυσιολογικό να το πατάς.
Σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει μας πατεί.
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα
Προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα! λέει ο Βάρναλης.
Πού είναι λοιπόν το πολιτικό σύστημα, που μόνο υπόσχεται, υπόσχεται, υπόσχεται; Μιλεί για δικαιοσύνη, ισότητα, δημοκρατία. Στην ουσία δηλαδή απλώς θορυβεί, αρβαλάει. Οπότε πρέπει οι εκπρόσωποί του να σωπάσουν και ν’ αφήσουν τους λιονταρισμούς και τα μεγάλα λόγια περί ισότητος, δικαιοσύνης, δημοκρατίας. Ψεύτες του κερατά που τάζουνε ώσπου να πάρουν την καρέκλα και μετά άλλα εφαρμόζουν.
Έβλεπα στη Μονεμβασιά τα κόττερα. Και από τους ανθρώπους τους μόνο το υπηρετικό προσωπικό, τη φρουρά. Τ’ αφεντικά δεν φαίνονται ποτέ πουθενά. Και ο περιβάλλων χώρος κι αυτός ιδιοκτησία τους.
Φαντασθείτε τί γίνεται στα πολύβουα τουριστικά νησιά με τα χιλιάδες κόττερα, τα εκατοντάδες ξενοδοχεία θηρία (“η Σαντορίνη δοκιμάζει τις αντοχές της”. “τουριστική έκρηξη” κ.τ.λ. κ.τ.λ.) και μέσα οι βιοπαλαιστές, άντρες και γυναίκες, να καθαρίζουν τουαλέτες, μπάνια … από πάσης φύσεως βρωμιές και παραγωγή σκουπιδιών – τι να λες; - για πεντακόσια (500) ευρώ. Και για να την “πιάσεις” τη δουλειά πρέπει να πας παρακαλετά, να χεις “δίκτυο”. Κι αυτά να μην τους τα δίδουν και να εκβιάζουν. Να ικανοποιούν και τις ορέξεις τους τ’ αφεντικά ξεθυμαίνοντας στα δουλικά, τους βιοπαλαιστές. Οι οποίοι τελικά επιβιώνουν, μεγαλώνουν και σπουδάζουν παιδιά κι ένα σωρό άλλα. Δεν είναι τούτο θαύμα;
Πρώτη φορά είδα τόσο δυνατή τη λέξη βιοπαλαιστής. Σήμερα τη συνειδητοποίησα πραγματικά. Και ενώ τα συστήματα όλα από της εμφανίσεώς τους ως τα σήμερα υπόσχονται ότι θα πολεμήσουν ακριβώς αυτή την ανισότητα, αυτήν την ταπείνωση όχι μόνο δεν την πολέμησαν αλλά αυτές διευρύνθηκαν και διογκώθηκαν πάντοτε εις βάρος των βιοπαλαιστών. Και είναι τούτο το πλέον τραγικό.

Υστερολόγιον: Εγράφη ότι κάποιος ποδοσφαιριστής παραθερίζοντας στο Κόστα Ναυαρίνο άφησε 20 χιλιάδες ευρώ φιλοδώρημα. (Η ημερησία αμοιβή του είναι 80 χιλιάδες ευρώ. Και αναλόγως αμοίβονται και άλλοι ποδοσφαιριστές, μπασκετμπολίστες, ηθοποιοί, τραγουδιστές.) Μία κοινωνία που φτιάχνει είδωλα και ειδωλατρεύει την παράνοια. Γιατί πόσο μεγάλη διαφορά έχει ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής από τους άλλους; Ακόμα και συγγραφείς, ποιητές θεοποιούνται. Πόσοι όμως αφανείςβιοπαλαιστές είναι ισάξιοι ή και καλλίτεροι; “Κι όλος ο κόσμος προσκυνά σώβρακα και φανέλες” λέει το τραγούδι.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα