Ο Ποντικογιακάς

Βγήκε λοιπόν σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο, αυτοί που αποτελούνε τον εθνικό κορμό | «Ο γάτος», Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Δευτέρα, 13 Μάιος 2019 21:04 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Τις τελευταίες ημέρες τον είδα να περνάει πολλές φορές από μπροστά μου. Ταχύτατος. Και θα περνάει για λίγο ακόμη, μέχρι τις εκλογές. Μετά, στην τρύπα του ή θα αλλάξει τρύπα. Δείχνει χαρούμενος γιατί πήρε το χρίσμα του υποψηφίου συμβούλου, αν και δεν ξέρει λέξη να διαβάσει και να πει. Ούτε εφημερίδα δεν έχει ανοίξει. Ούτε το όνομα του συνδυασμού δεν καταλαβαίνει. Γιατί ποιος το καταλαβαίνει;
Πώς τα κατάφερε; Αναρωτιούνται συγγενείς και γνωστοί. Το ήθελε πολύ, είναι η κοινή απάντηση.
Με ποιόν είναι υποψήφιος;Αυτό δεν έχει σημασία. Όπου βρήκε τρύπα τρύπωσε. Γυαλίστηκε, κουρεύτηκε, καινούργια παπούτσια, παντελόνι, πουκάμισα. Πολλά πουκάμισα, για να ‘χει ν’ αλλάζει. Κι ο γιακάς σηκωμένος μέχρι τ’ αυτιά, να φαίνεται, να στολίζει, να ξεχωρίζει το ωραίο κεφάλι. Και το τρέξιμο αρχίζει.
Θειά θα με ψηφίσεις; Να προγιαγιές, να παππούδες, να κουμπάροι, τριτοξάδερφα, να ό,τι θυμηθεί. Όπου βρεθεί κι όπου σταθεί διαλαλεί: είμαι υποψήφιος.
Αλλού υπόσχεται, αλλού εκβιάζει, αλλού γλύφει, αλλού παρακαλεί.
Ε, και; Θα μου πείτε. Τέτοια δόξα και τιμή δεν έλαβε ποτέ. Και αν τύχει και βγει… εκεί να δεις. Τότε είναι που αρχίζουν τα μεγάλα έργα. Όχι για τον τόπο, αλλά για την πάρτη του.
Τι θα φάμε, τι θα πιούμε, πως θα κονομήσουμε. Και τα κορόιδα που τον ψήφισαν, άλλα ξανακόβουν για πολλοστή φορά το χέρι τους και άλλα προσδοκούν, ψίχουλα να τους ρίξει.
Πάντως, αυτός πια θα είναι παράγοντας της ζωής του τόπου! Φόβος και τρόμος.
Ο ποντικογιακάς, (και μην αναζητήσετε προς το παρόν τη λέξη στα λεξικά) είναι άνθρωπος της διπλανής μας πόρτας, που η ανάγκη (για την κονόμα) τον έκανε ν’ ασχοληθεί με τα κοινά. Αφού όλοι τα τρώνε, εγώ κορόιδο είμαι;
Αυτή είναι η ιδεολογία του. Τώρα μάλιστα που είναι υποψήφιος πολλοί του χτυπάνε την πλάτη. Αν βγεις, κανόνισε και τίποτα για μας.
Τώρα είναι σπουδαίος. Έφτιαξε και προφίλ στο Facebook.Έβαλε και αφίσα του στο χωριό! Όπου κάθε πρωί την καμαρώνει.
Αλήθεια είναι, πως δεν ήξερε πόσο όμορφος είναι. Τόσο μακιγιάζ έπεσε. Την κοιτάζει, την ξανακοιτάζει και τέλος την… φτύνει και κάνει το σταυρό του, για να μην τον ματιάσουν. Ύστερα αρχίζει πάλι το τρέξιμο. Πρέπει να χωθεί παντού. Σε κάθε σπίτι, γειτονιά, καφενείο. Να μην αφήσει κηδεία για κηδεία μέρες (εκλογών) που είναι. Δίνει το χέρι σε όσους ψηφίζουν στην περιοχή του.
Στο θηλυκό του ο ποντικογιακάς, είναι η ποντικομπάρμπι. Για να απαντήσει σε πέντε ερωτήσεις στημένες στην τηλεόραση, χρειάζεται πέντε φίλες της να την εμψυχώνουν, πέντε καθρέφτες συν ένα επιτελείο από μακιγιέρ-κομμωτή-ψυχολόγο και διορθωτή λόγου. Και πρέπει να έχει κοιμηθεί νωρίς το βράδυ. Αφού το κορίτσι δεν το ‘χει ξανακάνει!
Οι ποντικογιακάδες έχουν και IQ, συνήθως ποντικού. Αυτό είναι καλό, μην παρεξηγηθεί. Ξέρουν ότι σε μια κοινωνία σκουπιδιών και σαπίλας θα βρουν εύκολα την τροφή τους. Αρκεί να τρέξουν, να βολευτούν, να πιάσουν θέση.
Γιατί υπάρχουν και άλλοι ποντικογιακάδες. Ένας ολόκληρος εθνικός κορμός στηρίζεται σε αυτούς. Και ποντικογιακάδες να τους πείτε αυτοί θα ποντικοχορεύουν.
Φτου μας!

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα