Το Πολυτεχνείο πίσω

Σάββατο, 16 Νοέμβριος 2019 17:52 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Ένα – Δύο – Τρία πολλά Πολυτεχνεία
Σύνθημα

Ηττημένοι του Πολυτεχνείου είμαστε όλοι μας.

Όχι μόνο όσοι θρήνησαν δικούς τους νεκρούς την περίοδο εκείνη μα και μεταγενέστερα (Κουμής-Κανελλοπούλου).

Όχι μόνο εκείνοι που με κόπο, όνειρο και ελπίδα έδωσαν τον οβολό τους για να χτιστεί αυτό το κόσμημα στην καρδιά της πρωτεύουσας (Ηπειρώτες ευεργέτες).

Μα και οι αρχιτέκτονες που το σχεδίασαν και όσοι εργάστηκαν για να υψωθεί το έργο και το πνεύμα του.

Ηττημένοι είμαστε όλοι, όσοι ακόμα αγωνιζόμαστε ή προσδοκούμε, ψωμί-παιδεία-ελευθερία.

Ηττημένοι είναι και όσοι δεν κατάφεραν να διδάξουν τα ιδανικά του Πολυτεχνείου από τη σύλληψη της ιδέας για την αναγκαιότητα του ως και αυτοί που δεν διαμόρφωσαν γενιές με το πνεύμα του ή το παράδειγμα του.

Ηττημένα είναι τα μάρμαρα του που πολλές φορές κομματιάστηκαν για να γίνουν όπλα σε πετροπόλεμο στα χέρια βανδάλων.

Ηττημένα και τα έργα που δημιουργήθηκαν από σημαντικούς δασκάλους και μαθητές και έγιναν ζωντανά αποκαΐδια.

Ηττημένη και η σημαία του που αν και αιματοβαμμένη δε συγκινεί κανέναν καθώς ηγείται της πορείας κάθε χρόνο για να θυμίζει.

Λες και τέτοιου είδους εθνικές ήττες κάποιος φροντίζει να τις «καλλιεργεί» για να έρθουν φυσιολογικά οι επόμενες εθνικές ήττες.

Ως και εκείνο το κεφάλι (Διομήδη Κομνηνού) γλυπτό, τα στεφάνια που δέχεται κάθε χρόνο είναι από τυπική υποχρέωση και για να υπερηφανευτεί ο καθένας ότι έκανε το χρέος του.

Ηττημένοι και όσοι παρακολουθούμε αμέτοχοι όλο αυτό το κακόγουστο-ανούσιο και τσικνισμένο θέαμα, κάθε χρόνο, μπρος και γύρω από το Πολυτεχνείο.

Όσο για πίσω, μαστούρα και εμπόριο, χρόνια τώρα, στα πλαίσια του άλλοθι για την κατασυκοφάντηση του Πολυτεχνείου. Για να στρέφουμε το βλέμμα αλλού και η λέξη Πολυτεχνείο να σημαίνει κάθε είδους παρακμή.

Αυτό συμβαίνει. Αυτό φαίνεται πως ταιριάζει σε μια κοινωνία που οι λέξεις, μνήμη-μνημείο, είναι κάτι πεθαμένο και δεν μας αφορά.

Όπως το Πολυτεχνείο, που αφού δεν μπορούμε να το κατεδαφίσουμε το μαυρίζουμε με κάθε τρόπο για να μας μοιάζει, κάνοντας ένα-δύο-τρία πολλά βήματα πίσω, προς την σήψη ή τη συνειδητοποίηση.

Πολλά κατεστραμμένα Πολυτεχνεία πίσω.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα