Μια ιδέα

Παρασκευή, 29 Νοέμβριος 2019 22:40 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Φτάνει μια Ιδέα να στο πει, μια Ιδέα να στο προστάξει,
κορώνα Ιδέα, Ιδέα Σπαθί, που θα είν’ απάνου απ’ όλα.
Κωστής Παλαμάς


Μία ιδέα είναι όλα, συνηθίζουμε να λέμε. Μόνο που την κακοχαρακτηρίζουμε με αυτήν τη φράση και… ιδέα δεν έχουμε.

Όμως μια ιδέα είναι αυτή που δίνει πάντα τη λύση σαν από μηχανής θεός σε ζητήματα που μοιάζουν άλυτα. Μια ιδέα για καλό σκοπό, για να ζήσουμε εμείς καλά και οι άλλοι, οι ερχόμενοι ακόμα καλύτερα.

Και αυτήν την ιδέα πρέπει ο καθένας μας, το σχολείο, η οικογένεια, να ανακαλύψει για το μεγάλο και ασφυκτικό πλέον πρόβλημα της ρύπανσης του περιβάλλοντος. Θα μου πείτε: με ποια ρύπανση να πρωτοασχοληθούμε; Αυτή του μυαλού;

Όλα αρχίζουν από το σπίτι ή το νηπιαγωγείο. Και τα παιδιά έχουν το μέλλον στα χέρια τους.

Παιδιά όπως η Γκρέτα από τη Σουηδία, ο Ποτίτο από την Ιταλία και τόσα άλλα που έχουν πάρει τους δρόμους και διαδηλώνουν με το δικό τους τρόπο για το περιβάλλον. Μα και ελληνόπουλα που το όνομα τους ίσως δεν έχει τόση σημασία.

Παιδιά που θα γίνουν επιστήμονες για να δώσουν λύσεις ή παιδιά που θα γίνουν πολίτες με συνείδηση και σεβασμό. Παιδιά που θα μάθουν να σκέφτονται και θα γλιτώνουν από τη ρύπανση που δέχεται το μυαλό. Παιδιά που θα αλλάξουν τα σχολεία.

Σαν παιδί και εγώ παρακολουθούσα ένα πλαστικό σκουπίδι, ανάμεσα σε πολλά, στο κατάστρωμα ενός επιβατηγού πλοίου.

Σαν καμπανάκι συναγερμού ήταν ο ήχος του που ο αέρας το ‘σερνε από εδώ και από εκεί μέχρι που το μοιραίο δεν απεφεύχθη.

Βούτηξε στη θάλασσα!

Κανείς δεν έδωσε σημασία. Στο επόμενο φύσημα το ακολούθησαν και άλλα που οδηγήθηκαν στον… πνιγμό ή στην ανήκεστο βλάβη μας. Και αυτός ο πνιγμός θα πνίξει ψάρια στην αρχή και σιγά σιγά τον άνθρωπο μέσω της διατροφικής αλυσίδας.

Κάθε χρόνο οχτώ εκατομμύρια τόνοι πλαστικού υπολογίζεται πως καταλήγουν στη θάλασσα. Μια θεωρία λέει πως το 2050 το βάρος των πλαστικών στους ωκεανούς θα ξεπερνά εκείνο των ψαριών.

Από την άλλη η φαντασία μου δεν αρκεί να υπολογίσω πόσα επιβατηγά πλοία κινούνται καθημερινά στις θάλασσες του κόσμου.

Κάπως έτσι κρυφάκουσα μια ιδέα, που και αναγκαία είναι και εφαρμόσιμη στα μήκη και πλάτη της γης.

Ας φανταστούμε όλα τα επιβατηγά του κόσμου, στα καταστρώματα τους, να έφεραν ένα ανακυκλωμένο δίχτυ προστασίας μικρού ύψους, για να εμποδίζουν τα σκουπίδια μας, κυρίως πλαστικά, να πέφτουν στη θάλασσα.

Φανταστείτε και εσείς με τη σειρά σας πόσους τόνους (χιλιάδες) θα οδηγούσαμε στην ανακύκλωση και με αυτά να παράγουμε τέτοια δίχτυα για την προστασία των θαλασσών.

Μια ιδέα είναι όλα, μόνο που φέρνει… ιδεολογία.

Δημήτρης Αβούρης,
Αφηγητής παραμυθιών - Ποιητής

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα