Έτσι ζητήσαμε την κατ’ εξαίρεση σύνταξη Περιβαλλοντικής Μελέτης, αν και δεν ήταν υποχρεωτικά αποδεκτή από το Υπουργείο. Εν τούτοις, το πόρισμα εκείνης της μελέτης ήταν καθοριστικό για την υπόσταση της όλης επένδυσης, αφού ήταν καταπέλτης για την περιβαλλοντική καταστροφή της περιοχής, μιας και επεσήμαινε ότι η «κλειστή κοιλάδα» της Λακεδαίμονος θα εδέχετο υψηλές επιβαρύνσεις από ρύπους στον αέρα και το έδαφος, υγειονομικές επιπτώσεις στο ανθρώπινο, το φυσικό και ζωικό κεφάλαιο και, ασφαλώς, δυσμενείς προοπτικές προεξοφλούντο για τις καλλιέργειες, το εμπόριο, τον τουρισμό...
Τελικά, αφού συνεκτιμήθηκαν όλα τα δεδομένα, αποφασίσθηκε όχι μόνον η απόρριψη της σχετικής επενδύσεως (που τελικά έγινε κάπου στην Βοιωτία) αλλά αποφασίσθηκε και η απόρριψη κάθε μελλοντικής ρυπογόνου επένδυσης στην περιοχή! Και αυτός, ασφαλώς, ήταν ο λόγος που στην μετέπειτα «πολεοδομική ανασυγκρότηση» δεν προβλέφθηκε η δημιουργία «Βιομηχανικής Περιοχής-ΒΙ-ΠΕ» στον τόπο μας, παρά μόνον ελαφράς Βιοτεχνικής!
Έτσι, «ούτε γάτος, ούτε ζημιά»! Ούτε υποσχέσεις, ούτε διαμαρτυρίες, ούτε υποκειμενικές φωνές και υποσχέσεις, ούτε όνειρα και διαψεύσεις, αλλά υπεύθυνη λήψη απόφασης από το κράτος, χωρίς κομματικές εμπλοκές και κομματική δημαγωγία και, κυρίως, χωρίς υποθήκευση του μέλλοντος του τόπου μας!
Δεκαετίες μετά διαπιστώσαμε όλοι την περιβαλλοντική καταστροφή που προκλήθηκε από τη λειτουργία της μονάδας της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη. Και βλέπουμε έντρομοι και σήμερα την αφόρητη ρύπανση της ατμόσφαιρας, τις υγειονομικές επιπτώσεις σε ανθρώπους, φυτά και ζώα, με την εκπομπή ρύπων από τα πυρηνελαιουργία της περιοχής και θαυμάζουμε την… ανεκτικότητα των αρμοδίων υπηρεσιών που πιθανών δεν βλέπουν ούτε τα φουγάρα, ούτε τη… σκιά που ρίχνουν οι καμινάδες!
Σήμερα, μετά από τόσες εμπειρίες, η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου είναι «σταθμός», γιατί, παρά το γεγονός ότι δεν είχε την πλήρη εικόνα, στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και γι’ αυτό του αξίζουν συγχαρητήρια!
Γιατί, για την όποια επένδυση δεν θα πρέπει μόνον να υπολογίζουμε το κέρδος, αλλά και τη ζημιά που προκύπτει εις βάρος του περιβάλλοντος, του υπογείου υδροφόρου ορίζοντα, της υγείας των πολιτών, των φυτών και των ζώων, εις βάρος της προοπτικής για την υγιή ανάπτυξη του τόπου μας. Και επειδή τα συμφέροντα σήμερα, οικονομικά και πολιτικά, δεν υποκύπτουν σε τέτοιους κινδύνους αντιδράσεων, ούτε υποχωρούν από τις αποφάσεις «έκφρασης γνώμης», αλλά είναι πρόθυμα να χρηματοδοτήσουν «μελέτες» από λογής-λογής «ειδικούς» και… «εμπειρογνώμονες» που ταχυδακτυλουργικά κάνουν το «μαύρο, άσπρο»… Γι’ αυτό, οι τοπικές αυτοδιοικήσεις θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση για την άμεση αντίδραση σε νομικό και κοινωνικό επίπεδο. Και, τέλος, μέσα σε μία άκρως νεοκαπιταλιστική πρακτική, όπου οι μύθοι «ανάπτυξη» και «ανταγωνισμός της αγοράς» και η «σχέση κόστους - τιμής», και άλλα ανάλογα ευφυή, είναι στη ζωή μας, πρέπει να μάθουμε να τα διαχειριζόμεθα, ν αντιδρούμε στις κρίσιμες, τουλάχιστον, υποθέσεις, ώστε οι λαμβάνοντες τις αποφάσεις να υπολογίζουν και το «πολιτικό κόστος» και τις ευθύνες που διαχέονται σε όλες τις βαθμίδες των εξουσιών.
(συνεχίζεται)
