Εθνική επέτειος είναι η ημέρα μνήμης, περίσκεψης και συλλογισμού για ολόκληρο το έθνος. Αναφέρεται σε μεγάλο ιστορικό γεγονός που συνέβη σε μια χώρα, όπως έναρξη επανάστασης, λήξη πολέμου, απελευθέρωση ή ανεξαρτησία. Όσον αφορά την Ελλάδα, μια χώρα με διακυμάνσεις αυτοπροσδιορισμού και καθορισμού ταυτότητας, από τις επιδράσεις εξωτερικών αλλά και εσωτερικών παραγόντων ανά τους αιώνες, με αγώνες ακόμη και υπαρξιακούς, επιβάλλεται να στέκεται κανείς με σεβασμό απέναντι στα πραγματικά γεγονότα που τη σημάδεψαν και την καθιέρωσαν, η αλήθεια των οποίων δεν είναι πάντοτε εύκολη.
Η εθνική επέτειος υπερβαίνει τα όρια μιας ιστορικής ημέρας και λειτουργεί ως ζωντανή υπενθύμιση θεμελιωδών αξιών, όπως η δικαιοσύνη, η ελευθερία, η εθνική συνοχή και η ανεξαρτησία. Αποτελεί πολύτιμη ευκαιρία για τον λαό, όπου μέσα από εκδηλώσεις εμπεδώνεται κλίμα ομοψυχίας, ομόνοιας και συναίνεσης, τη σημερινή εποχή, που αντιμετωπίζει εξωτερικές προκλήσεις, αλλά και εσωτερικές διεργασίες αποπροσανατολισμού, από τα κάθε είδους χουντοναζιστικά μορφώματα, που επιβουλεύονται τη δημοκρατική ύπαρξη και πορεία της. Και μέσα από τον διάλογο καλεί τις νεότερες γενιές να μαθαίνουν την ιστορία των προγόνων τους, τις μηχανορραφίες και τις προδοσίες, οι οποίες εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των τότε μεγάλων δυνάμεων. Έτσι, η διαχρονική αξία παραμένει ισχυρή στη σύγχρονη κοινωνία, ως μήνυμα αντίστασης στην αδικία και υπεράσπισης της εθνικής αξιοπρέπειας και πως οι αξίες αυτές μπορούν να διαμορφώσουν ένα καλύτερο αύριο.
Είναι αναγκαία περισσότερο από ποτέ η ανάδειξη και η προβολή του πολιτισμού των αληθινών αξιών που απορρέουν από τη βαριά παρακαταθήκη, παλιότερη και νεότερη, με την οποία πρέπει να συμπορεύεται ολόκληρο το έθνος. Η ανέλιξη, η παρουσίαση και η υπογράμμιση των αρχών και των ηθικών νόμων, που εκπορεύονται από τα βάθη της ανθρώπινης ύπαρξης, απέναντι στις βουλές και τους εξαναγκασμούς των αρχόντων είναι υποχρεωτική. Τα ιδανικά σύμφυτα με την ιστορία, αντίληψη και νοοτροπία, που έχουν σφυρηλατηθεί και αποτελούν τον κορμό επιβίωσης του έθνους, είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία οικοδομήθηκε και στηρίζεται η Ελληνική κοινωνία και κουλτούρα. Τα πηγαία αυτά προπλάσματα, τα γνήσια και αγνά στοιχεία προσδιορισμού, που εδώ γεννήθηκαν, αξίζει να προταχθούν και να «περάσουν» σε όλους τους λαούς της γης.
Απέναντι στο φόβο και τον τρόμο των πυρηνικών κεφαλών, των νοσηρών συμπεριφορών, των αλλοτριωμένων εγκεφάλων και των αποτρόπαιων πράξεων αντιτάσσουμε τις γνήσιες μας καταβολές μας, επενδυμένες με τον αδιαπέραστο μανδύα των ισχυρών αρχών, ιδεών, αξιών και πράξεων, των άρρηκτα δεμένων ιστών κατά τη μακραίωνη πολιτεία και επιβίωση, που θα εξαπλωθούν, θα εγκατασταθούν και θα ριζώσουν στις καρδιές των απλών ανθρώπων. Απέναντι στα στρατοκρατικά καθεστώτα της σιδηράς πειθαρχίας, της εξαναγκαστικής υποταγής, του άγριου βασανισμού και της σκληρής βαρβαρότητας, εμείς αντιπαραβάλλουμε την αναστήλωση και την προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, τα αδιάψευστα στοιχεία που σκιαγραφούν και συνθέτουν το αληθινό πρόσωπο του παγκόσμιου ανθρωπισμού. Η «παρέλαση» των αρμάτων της Παιδείας και του Πολιτισμού, θα είναι η ευθεία απεικόνιση των εσωτερικών αξιών που βαδίζουν παράλληλα, ακλόνητα και σταθερά με το έθνος.
«Σε έναν κόσμο κυριαρχούμενο από οικονομικές και στρατιωτικές συγκρούσεις, η αμοιβαία γνώση των πολιτισμικών αγαθών κάθε χώρας μπορεί να αποτελέσει ένα από τα στοιχεία σωτηρίας» (Ουμπέρτο Έκο)
Η ανάδειξη των απελευθερωτικών αγώνων του έθνους στη μακραίωνη ιστορία του, η πάλη ενάντια στις δυνάμεις της υποταγής και της υποδούλωσης και οι θυσίες για ανεξαρτησία και ελευθερία είναι ανάγκη να καταγραφούν στις προτεραιότητες και της μαθητιώσας νεολαίας, η οποία οφείλει να γνωρίζει, να αντιστέκεται και να αντιμάχεται τους κινδύνους είτε εξωτερικούς, είτε εσωτερικούς. Αφού ενημερωθεί για την αληθινή ιστορία και τα πραγματικά γεγονότα, ξεναγείται στα πεδία των συγκρούσεων και των μαχών, τα μνημεία αντίστασης και αυτοθυσίας. Και δεν έχει ανάγκη από στρατοκρατικές φασιστικές πειθαρχίες, ασκήσεις πειθαναγκασμού, με ολοκληρωτικού τύπου παρελάσεις, οι οποίες καθιερώθηκαν το 1936-37 επί Μεταξά, αμφιέσεις και σχηματισμούς. Ούτε από σωματικές κατατάξεις και ιεραρχήσεις, παραγγέλματα, προστάγματα και διαταγές.
Όταν τα βιβλία βρίθουν από αναλήθειες, υπερβολές, προθέσεις και σχεδιασμούς, που εξυπηρετούσαν πάντοτε τις κυρίαρχες αστικές και θρησκευτικές σκοπιμότητες και σε διάφορες εποχές τις βασιλοδικτατορικές ηγεμονίες, δεν είναι παράδοξο να γιορτάζεται η έναρξη του πολέμου του ’40 και όχι η λήξη του, όπως σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και η μνήμη της αγίας Σκέπης από την 1η Οκτωβρίου να μεταφέρεται την 28η Οκτωβρίου.
Οι εθνικές επέτειοι είναι ημέρες μνήμης, στοχασμού, περισυλλογής και διαλογισμού. Πλαισιώνονται με μουσικές εκδηλώσεις, επίκαιρες θεατρικές παραστάσεις και παραδοσιακούς χορούς και αποδίδεται φόρος τιμής και ευγνωμοσύνης στους πρωτεργάτες αγωνιστές και οραματιστές στα μνημεία, που μαρτυρούν τους τόπους θυσίας και αιματοχυσίας, όπου συμμετέχει όλος ο λαός μαζί με την πολλά υποσχόμενη ελπιδοφόρα νεανική πρωτοπορία, ως φύλακα, ως εκφραστή και άξια συνεχιστή της βαριάς κληρονομιάς και των παραδόσεων του έθνους.
Προχωράμε μπροστά, ανασύροντας και επανατοποθετώντας εκ νέου τις αληθινές αξίες και αποδίδουμε τιμές και ηθική αναγνώριση άμεσα σ’ αυτούς, που με αρετή και τόλμη αμύνθηκαν σθεναρά και έγραψαν το μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης απέναντι στις δυνάμεις Κατοχής, προστατεύοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ανεξαρτησία και την ελευθερία.
