Γράφει η Μαντώ Μπελεγρή
Πολλές φορές συνειδητοποιούμε ότι ένας χρυσός αιώνας είναι ικανό αντιστάθμισμα για είκοσι χάλκινους αιώνες. Συνειδητοποίηση, εξιλεωτική και χρήσιμη για τις, μετά τον χρυσό αιώνα, σκουριές.
Στην γείτονα Ιταλία, μέτοχο και συνεχίστρια των αξιών και των γεγονότων που έκαναν «χρυσό» τον Ε’ π.χ. αιώνα, οι ευκαιρίες γι’ αυτή τη συνειδητοποίηση είναι συχνές. Μια αναδρομή κατά τα τελευταία δέκα χρόνια, η οποία έχει παρουσιασθεί εκτενώς στα λακωνικά και πελοποννησιακά ενημερωτικά μέσα, σχετικά με τις δράσεις της Ιταλικής Φιλελληνικής Εταιρείας - σε πολλές από τις οποίες συμμετείχε η Περιφέρεια Πελοποννήσου - είναι ικανή να νοιώσουμε δυνατό τον άνεμο του πνεύματος της κλασσικής Ελλάδας.
Έτσι, μετά την πρόσφατη έκδοση (ιταλικά και αγγλικά) του βιβλίου του Massimo Cazzoulo, προέδρου της Ιταλικής Φιλελληνικής Εταιρείας Περιφέρειας Λομβαρδίας, «Monemvasia –La signiora di mare», μια Ιταλίδα κυρία, κλασσική φιλόλογος, πτυχιούχος του ιστορικού Πανεπιστημίου της Πάντοβα, καθηγήτρια στο Λύκειο «Dι San Dona di Piave (Venezia), η Beatrice Giai Gischia, μας εξέπληξε με το βιβλίο της «Gorgo, la Regina di Sparta». Εξαιρετική έκπληξη, αφενός μεν διότι δεν γνωρίζουμε την έκδοση αντίστοιχου βιβλίου με κεντρική ηρωίδα τη σύζυγο του Λεωνίδα, βασίλισσα της Σπάρτης, αφετέρου δε διότι οι πληροφορίες, η έκταση και η αισθητική του βιβλίου είναι επιπέδου ανάλογου του προσώπου και της ιστορίας του. Του προσώπου μιας Σπαρτιάτισσας βασίλισσας που έμεινε κρυμμένο στους αιώνες πίσω από τη λάμψη της άλλης μοιραίας βασίλισσας, της Ελένης.
Η Γοργώ δεν είναι μοιραία, δεν είναι έπαθλο, ούτε βραβείο. Είναι γυναίκα δυνατή και υπεύθυνη, όπως μόνο η Σπάρτη ανέτρεφε τέτοιου χαρακτήρα γυναίκες.
«Figlia di Re, Madre di Re, Moglie di Re, Regina di Sparta.
(μτφ. κόρη βασιλέα [του Κλεομένη Α΄], σύζυγος βασιλέα [του Λεωνίδα], μητέρα βασιλέα [του Πείσταρχου], βασίλισσα της Σπάρτης).
Στη Γοργώ αποδίδονται το «ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς», το «μόνο οι Σπαρτιάτισσες γεννάμε άνδρες» και περίφημο, προς τον πατέρα της κορασίδα ούσα, «Πατέρα, θα σε διαφθείρει ο ξένος. Διώξε τον». Ο ξένος ήταν ο Αρισταγόρας της Μιλήτου και η συζήτηση με τον Κλεομένη για συμμαχία μεταξύ τους.
Το βιβλίο είναι ιστορική μυθιστοριογραφία στην οποία εκτυλίσσεται η ζωή της Γοργώς, από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση, το γάμο με τον Λεωνίδα, τη στάση της κατά τον αποχαιρετισμό για την υπεράσπιση των Ελλήνων, τη χηρεία, τα όσα έζησε, τα όσα φέρεται να είπε. Μια ιστορία γυναίκας ισχυρής και αντιπροσωπευτικής της σπαρτιάτικης αντίληψης για το πώς πρέπει να είναι οι γυναίκες. Παράλληλα, εξιστορείται η ζωή στη Σπάρτη, στα πέριξ και έξωθεν αυτής: η καθημερινότητα, τα ήθη και τα έθιμα, η αγωγή των Σπαρτιατών, οι σχέσεις τους με τις συμμαχικές και αντίπαλες ελληνικές πόλεις αλλά και οι σχέσεις μεταξύ Σπαρτιατών και Περσών (πόσο μικρός ο χρόνος και η απόσταση). Ο Πλούταρχος και ο Ηρόδοτος, κατ’ αναλογία, και οι μετέπειτα Έλληνες και Ρωμαίοι ιστορικοί προσφέρουν το απαιτούμενο υπόβαθρο στη μυθιστοριογραφία της Γοργώς.
Η Beatrice Giai Gischia και ο εκδοτικός οίκος SANTELLI, με μια έκδοση όπου στο εξώφυλλο το δωρικό μαύρο και το υπόλευκο του μαρμάρου χαράζονται από το πορφυρό της εξουσίας και της θυσίας, προσφέρουν ένα βιβλίο - ύμνο για τη Σπάρτη, την Ελλάδα, την Ευρώπη. Η Γοργώ της Σπάρτης από τα στενά όρια της ζωής της και της Κοίλης Λακεδαίμονος, αναδεικνύεται σε οικουμενική βασίλισσα - πρότυπο και συμπαρασύρει με την γοητεία και τη δύναμή της ολόκληρη τη Σπάρτη, τη Λακωνία, την Ελλάδα.
