Η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται και βιώνει ολοένα και πιο βαθιά και σε μεγαλύτερη έκταση τις αρνητικές συνέπειες της εφαρμοζόμενης κυβερνητικής πολιτικής. Η ανισοκατανομή του εισοδήματος και η φτωχοποίηση μεγάλου τμήματος των πολιτών, η υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας, παιδείας και πρόνοιας και η παραμέληση έργων βασικής υποδομής αποτελούν την αδιάψευστη μαρτυρία για το κοινωνικό κατάντημα. Η χαμηλή παραγωγικότητα -αρκετά κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ-, η μετατόπιση της οικονομικής δραστηριότητας από τον αγροτικό και βιομηχανικό τομέα στον τομέα των υπηρεσιών, το αυξανόμενο εμπορικό έλλειμμα και η αδυναμία εξασφάλισης εργασίας στους νέους επιστήμονες είναι απόρροια της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Παρά τις χρηματοδοτικές δυνατότητες της κυβέρνησης καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας της, η Ελλάδα εξακολουθεί να διατηρεί, με ανταγωνίστρια τη γειτονική Βουλγαρία, τη θέση της φτωχότερης και λιγότερο παραγωγικής χώρας της ΕΕ.
Σε μια επταετία, ο τόπος οδηγήθηκε στην πλήρη απαξίωση θεσμών και αξιών. Με τα «έργα και τις ημέρες» της κυβέρνησης, μόνο ντροπή, διασυρμό και ηθική αποδοκιμασία αισθάνεται ο κάθε πολίτης. Η αναξιοκρατία, το ρουσφέτι, η αδιαφάνεια, η κομματική πελατεία, η διαπλοκή, οι υποκλοπές, οι παρακολουθήσεις, οι συγκαλύψεις, τα μπαζώματα-ξεμπαζώματα, τα κυκλώματα ΟΠΕΚΕΠΕ και πολεοδομίας κ.ά. είναι οι σταθερές αρχές του επιτελικού κράτους. Νεοφασιστικές θέσεις ανακατεμένες με δεξιές, ακροδεξιές και χουντικές αντιλήψεις και νοοτροπίες καθοδηγούν την ελληνική κοινωνία. Ένα συνονθύλευμα, ένα σύμφυρμα, μια πανσπερμία πρώην ετερόκλητων και ασύμβατων, ντεγκρέδων και «σοσιαλιστών» βρίσκεται στο τιμόνι της εξουσίας. Η χώρα υποφέρει και λεηλατείται από έναν μηχανισμό που έχει προσλάβει τα χαρακτηριστικά της παραβατικής παρασκηνιακής συντεχνίας, της «πολιτικής κλίκας».
«Δεν θα αποκαλύψω κάποιο μεγάλο μυστικό, αν πω ότι η χώρα μας βρίσκεται σε μια πολύ δυσάρεστη συνθήκη και χρειάζεται να χτυπήσουν κάποιοι συναγερμοί αφύπνισης. (…) Η αξία του ανθρώπου έχει σταματήσει στα σύνορα της Ελλάδας, όταν λαμβάνουν χώρα απαγορευμένες από το Διεθνές Δίκαιο αλλά και την ευρωπαϊκή νομοθεσία επαναπροωθήσεις που οδηγούν συχνά στον πνιγμό. (…) Τελευταία και μετά τη γνωμοδότηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Τζαβέλα, έχει δημιουργηθεί μια εικόνα προς την κοινωνία, προς τον νομικό κόσμο ότι η Δικαιοσύνη δεν ενδιαφέρεται για την αποκάλυψη των υποθέσεων, όταν αυτές αγγίζουν ισχυρά πρόσωπα, ανθρώπους της πολιτικής εξουσίας ή θέματα διαφθοράς ισχυρών προσώπων. Αναφέρομαι στις υποκλοπές, στα Τέμπη και, βεβαίως στις αγροτικές επιδοτήσεις, αυτό που αποκαλούμε σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. (…) Η τάση για αυταρχική κυβέρνηση είναι εμφανής. Όποιος τολμάει να ασκήσει κριτική και να υψώσει τη φωνή του, και όποιος θεσμός επιχειρήσει να ασκήσει την αρμοδιότητά του, υφίσταται τη συντονισμένη εκστρατεία κατασυκοφάντησης και δολοφονίας χαρακτήρα. Κάτι που γνώρισα κι εγώ, όχι ως πρόσωπο, αλλά ως πρόεδρος μιας Αρχής». (Χρήστος Ράμμος, τ. πρόεδρος της ΑΔΑΕ και πρ. πρόεδρος του ΣτΕ)
Ο πρωθυπουργός, ο ενορχηστρωτής της ομάδας των κυβερνητικών αποφάσεων, από την αρχή διαλαλούσε ότι θα προβεί σε μια συνετή και ορθολογική διαχείριση με πολλές μεταρρυθμίσεις για την ανάπτυξη της χώρας. Γόνος μιας καλά οργανωμένης οικογενειακής πολιτικής παράδοσης αναρριχήθηκε στην εξουσία. Όταν δεν διαβάζει το χαρτί των συμβούλων του εκστομίζει μαργαριτάρια, τα οποία δεν είναι απλώς γλωσσικά ατοπήματα, αλλά αποκαλυπτικά μιας ελλιπούς παιδείας και προχειρότητας. «Δεν είμαστε όλοι ίσοι, αφού τα δάχτυλα του χεριού δεν είναι ίδια», «Ο Τσίπρας πούλησε τη Μακεδονία για τις συντάξεις», «Ο καλύτερος τρόπος να μειωθούν οι μισθοί είναι να μειώνεται συνεχώς η ανεργία …», «…για το πώς θα κατοχυρώσουμε τις μειώσεις των συντάξεων», «Τα ενοίκια αυξάνονται επειδή η οικονομία πάει καλά», «αν πτωχεύσουν οι πλούσιοι δεν θα γίνουν πλούσιοι οι φτωχοί», «οι ανισότητες είναι φυσικό φαινόμενο» και πολλά άλλα. Η ανεπαρκής εκπαίδευση και η έλλειψη βασικών γνώσεων επιβεβαιώνονται και από το ανορθόγραφο κείμενο στο βιβλίο επισκεπτών της μονής Βατοπεδίου και όταν αποκάλεσε τους ηγούμενους «καθοδηγούμενους» αντί «καθηγούμενους» προκαλώντας σάστισμα, απορία και αμηχανία στους παρευρισκόμενους και σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Φίλησε με θρησκευτική ευλάβεια γνωστό πίνακα ζωγραφικής, γιατί νόμισε ότι ήταν εικόνισμα και είπε μετά το τραγικό γεγονός στην Τανάγρα: «Η πολιτεία θα σταθεί δίπλα στους συγγενείς και ειδικά στα δύο ανήλικα παιδιά που αφήνει πίσω»…
Με φιέστες εγκαινίων, σπασμωδικές ενέργειες και νέες εξαγγελίες παραπλάνησης και εξαπάτησης ανακατεμένες με παροχές επαιτείας, προσπαθούν οι κυβερνητικοί να αντιστρέψουν το επιβαρυμένο γι’ αυτούς πολιτικό κλίμα, το οποίο έχει μπει σε τροχιά αλλαγής. Ο τόπος χρειάζεται επειγόντως μια ηγεσία, η οποία θα ανασυγκροτήσει τις προοδευτικές, ριζοσπαστικές και εκσυγχρονιστικές δυνάμεις, που θα δώσουν ελπίδα και εναλλακτική κυβερνητική πρόταση. Ένα νέο πολιτικό υποκείμενο, με λόγο και ρόλο σε όλους τους πολίτες, μέσα από ένα νέο μοντέλο άμεσης δημοκρατίας. Να μπει φραγμός στον κατήφορο των «αρίστων» που επιβεβαίωσε και η ευρωπαία εισαγγελέας και απέναντι στις ενδεχόμενες μετεκλογικά ακροδεξιές εφεδρείες. Διαχώρισαν τη θέση τους και κάποιοι παλιοί της ΝΔ, οι οποίοι δεν συμμετέχουν στη διαχείριση της πολιτικής κουτάλας και στη μοιρασιά της πίτας.
Η κυβέρνηση θα συνεχίσει να έχει ως πρότυπο το διεθνώς αμφισβητούμενο νεοφιλελεύθερο σύστημα των Φρίντμαν και Χάγιεκ, το οποίο όπου εφαρμόστηκε είχε τραγικά αποτελέσματα για τους λαούς. Γι’ αυτό, η τυχόν παραμονή της στην εξουσία εγκυμονεί τον κίνδυνο να οδηγηθεί η χώρα σε πλήρες κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο.
Και όλα αυτά χωρίς καμιά αντίδραση.
Αυτούς έχουμε, γιατί αυτοί μας μοιάζουνε.
