Ελάχιστα λεπτά πριν τις 3:30΄ το μεσημέρι της Παρασκευής (31/10) έφτασε στα δημοσιογραφικά γραφεία η ενημέρωση από τον Δήμο Σπάρτης για τη διοργάνωση του «Spartan Agoge 300» (Σπαρτιατική Αγωγή), του αγώνα δρόμου υπεραντοχής που θα αναπληρώσει το φετινό κενό του Spartan Race. Η «μεγάλη» διοργάνωση μάς… ξεγλίστρησε φέτος για ΗΠΑ μεριά, αλλά θα επιστρέψει δριμύτερο του χρόνου.
Ως προς την εξαγγελία του «Agoge», όλα καλά, η υπόθεση των περισσότερων ήταν ότι ο αγώνας θα διεξαχθεί σε λίγες ημέρες, σε μία εβδομάδα, σε έναν μήνα κ.ο.κ.. Όταν η ματιά όμως έπεσε στο σημείο της ανακοίνωσης, ότι η εκκίνηση θα γινόταν τα μεσάνυχτα της… ίδιας ημέρας, ήρθε η πλήρης κατάπληξη. Όσοι διάβασαν, ενεοί διαπίστωσαν ότι η έναρξη θα γινόταν σε… μόλις 8,5 ώρες! Μέχρι τότε, κανείς δεν γνώριζε τίποτα. Κι ενώ όλοι προσπαθούσαν να καταλάβουν τι συμβαίνει, η πλατεία γέμισε με δεκάδες αθλητές φορτωμένους με εξοπλισμό –εικόνα από ταινία, κυριολεκτικά. Ούτε το Δημοτικό Συμβούλιο Σπάρτης, που συνεδρίασε λίγη ώρα αργότερα, είχε ενημερωθεί, ούτε κάποια αναφορά στη διάρκεια της συζήτησης έγινε, καθώς επρόκειτο για ειδική συνεδρίαση και ο κανονισμός δεν το… επιτρέπει. Οι δε επαγγελματίες της εστίασης, όπως πληροφορείται ο «ΛΤ», έτρεχαν κυριολεκτικά τελευταία στιγμή να εξυπηρετήσουν τους πεινασμένους και διψασμένους αθλητές. Όσο για τους διερχόμενους πολίτες, κοιτούσαν απορημένοι και αποσβολωμένοι την «απόβαση» που έγινε μπροστά στα μάτια τους. Από απλή περιέργεια και μόνο, βρε αδελφέ, δεν θα διερωτηθεί κανείς ποιο είναι το «τσούρμο» των καλογυμνασμένων που κατέκλυσαν το κέντρο;
Την ίδια στιγμή, η Δημοτική Αρχή, με επικεφαλής τον δήμαρχο Μιχάλη Βακαλόπουλο, υποδέχθηκε επισήμως και καλωσόρισε τους συμμετέχοντες, που έδειχναν ενθουσιασμένοι και πανέτοιμοι για την πρόκληση που είχαν μπροστά τους.
Τι στο καλό, κλειστό club είναι, διερωτήθηκαν κάποιοι; Γιατί μια ολόκληρη πόλη να μαθαίνει για μια διεθνή διοργάνωση -που καλώς ήρθε- την ίδια μέρα που ξεκινά; Καλοδεχούμενα τα μεγάλα events, αλλά ο τόπος -που τα φιλοξενεί και τα ζει- δικαιούται να είναι μέσα στο παιχνίδι, όχι… θεατής της τελευταίας στιγμής. Λίγος συντονισμός και οργάνωση δεν έβλαψε ποτέ…
