Οι πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου του ΦοΔΣΑ Πελοποννήσου, Γιάννη Σμυρνιώτη, για το νέο «ολιστικό σχέδιο» χωριστής συλλογής και τις επικείμενες μετατροπές των μονάδων επεξεργασίας αποβλήτων σε μονάδες ανάκτησης-ανακύκλωσης εντός του 2026, ανοίγουν ξανά τη συζήτηση για την πορεία του όλου εγχειρήματος στην περιφέρεια.

Ενώ η διοίκηση του Φορέα παρουσιάζει τις κινήσεις αυτές ως το αναγκαίο βήμα για τη μετάβαση στην κυκλική οικονομία, στον αντίποδα υπάρχουν φωνές που ασκούν κριτική στον σχεδιασμό, την τακτική και το εν γένει μοντέλο της διαχείρισης. Τις ενστάσεις αυτές αποτυπώνει ο έμπειρος πρώην αυτοδιοικητικός, Σταύρος Αργυρόπουλος, ο οποίος ως γνωστόν έχει εντρυφήσει στον πολυσύνθετο τομέα των απορριμμάτων. Θέτει σοβαρά ερωτήματα για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της διαχείρισης αναφέροντας: «Τελικά η Ολοκληρωμένη Διαχείριση Αποβλήτων στην Πελοπόννησο αποδείχθηκε μη ολοκληρωμένη. Μετά από 15 χρόνια και ενώ η νομοθεσία το 2012 ήταν σαφέστατη προς ποια κατεύθυνση, έπρεπε να σχεδιάσουμε κάποιοι για δικούς τους λόγους έβλεπαν μόνο μονάδες σύμμεικτων σκουπιδιών και σχεδίασαν κάτι που δεν μπορούσε να χρηματοδοτηθεί! Έτσι η εφευρετική ελληνική γλώσσα σκέφτηκε και ονομάζει τα επόμενα βήματα για τη διαχείριση των ανακυκλώσιμων με το εύηχο ολιστική διαχείριση.

Πέθανε η Ολοκληρωμένη και πάμε για Ολιστική και για μετατροπές μόλις 2 χρόνια μετά την λειτουργία της δήθεν Ολοκληρωμένης! Οι στόχοι, βέβαια, για να πληρωθούν τα νέα έργα έχουν χρονικό ορίζοντα το 2030! Δηλαδή, το 2030 να έχουμε δεκαπλασιάσει(!) την υφιστάμενη ανακύκλωση.

Ένα συγγνώμη δεν είναι κακό προς όλους εκείνους που είχαν διατυπώσει από τότε, πριν 10 και 15 χρόνια, τη άποψη ότι το μονοπάτι της δήθεν Ολοκληρωμένης Διαχείρισης ήταν φούσκα και λάθος. Όσο για την Ολιστική και εδώ πάλι σε λάθος δρόμο πάμε, με την αντίληψη των κεντρικών μονάδων, ότι αυτές και μόνο αυτές θα κάνουν την ανακύκλωση.

Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα! Προς το λάθος πάλι;»