Δεκαετία του ‘80: Επιθεώρηση του Καταστήματος

Δευτέρα, 05 Απρίλιος 2021 19:16 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Την 12/3 έγραφα ότι το φθινόπωρο του 1987 περιμέναμε την επιθεώρηση του Καταστήματος της ΕΤΕ, ώστε μετά να φύγουμε να πάμε για το άλλο κτίριο, που από καιρό ετοιμαζότανε. Η επιθεώρηση αποτελείτο από τρία άτομα, με επικεφαλής τον κ. Ράπτη νομίζω. Είχε να φανεί πέντε χρόνια κι’ εγκαταστάθηκε για τα καλά στη Σπάρτη. Ήτανε η εποχή που βούιζε ο τόπος ότι στην Ελλάδα οι ατασθαλίες είχανε μεγάλη πέραση και οι Επιθεωρητές ξεμπρατσιώθηκαν να πιάσουνε λαβράκια και σ’ εμάς. Έλεγαν μεταξύ τους, ότι, όπου κι αν πήγαν, δεν τους ξέφυγε κανένας παραβάτης. Άρχισαν τους ελέγχους, ζητώντας από τους κλητήρες φακέλους απ’ το Αρχείο πενταετίας κι ακόμα περισσότερο. Το υπόγειο ήτανε γεμάτο απ’ αυτούς τους φακέλους.

Για τα Δάνεια ήτανε υπόλογος ο κ. Διευθυντής με τους βοηθούς του των χορηγήσεων. Εγώ σαν εντεταλμένος ήμουνα υπόλογος για το Λογιστήριο, με πάμπολλες εγγραφές ημερησίως. Προέκυπταν και λάθη που δεν εμπεριείχαν δόλο αλλά από αβλεψία των υπαλλήλων ή δική μου, τα εύρισκαν όμως οι Επιθεωρητές. Ο επικεφαλής με φώναξε μεγαλοφώνως. Δημητρακόπουλε γιατί τούτο, γιατί εκείνο; Έπαιρνα εγώ το πινάκιο κι’ έκανα τη διορθωτική εγγραφή, μεταφέροντας τα μικρά συνήθως ποσά στον λογαριασμό που έπρεπε. Οι πελάτες άκουγαν τις φωνές του Επιθεωρητή και υπέθεταν ότι ο Δημητρακόπουλος είναι κάποιος καταχραστής, αφού τον άκουγαν έξαλλον, να με παρατηρεί.

Περνούσε έτσι ο καιρός και έκανα υπομονή τους πρώτους μήνες. Στον τρίτο μήνα πάλι ξανά μανά τα ίδια, ο Επιθεωρητής μου βάζει τις φωνές. Δημητρακόπουλε γιατί τούτο; Ήτανε μια εγγραφή πέντε χιλιάδων Δρχ. τότε (μικρό ποσό), που πήγε από αβλεψία στα Γενικά Έξοδα αντί του σωστού στις προμήθειες της Τράπεζας. Πήρα επί τόπου το πινάκιο κι έκανα την διορθωτική εγγραφή. Μετέφερα το ποσό των πέντε χιλιάδων εκεί που έπρεπε. Αντελήφθηκα, ότι κάποιοι πελάτες με κοίταζαν με περιφρόνηση, υπέθεταν φαίνεται ότι είμαι κάποιος μεγάλος καταχραστής, αφού έκανα έξαλλο τον Επιθεωρητή μου με τα καμώματά μου.

Πλησίασα τότε τον Επιθεωρητή μου και τον παρακάλεσα να μη φωνάζει. Να γράφει μόνο στα χαρτιά του ότι νομίζει εναντίον μου αλλά δεν του επιτρέπω να φωνάζει γιατί δίδει την εντύπωση ότι είμαι κάποιος καταχραστής. Και τον ρώτησα κι εγώ μεγαλοφώνως. Είμαι καταχραστής κ. Επιθεωρητά; Όχι μου απάντησε. Αυτήν την εντύπωση δίνετε όμως στους πελάτες μας. Δείτε τους πώς με κοιτάζουν. Ο Διευθυντής μού έκανε νόημα να ρίξω τους τόνους. Ο Επιθεωρητής σηκώθηκε όρθιος και μου απάντησε. Έχω επιθεωρήσει 35 καταστήματα, δεν τόλμησε κανείς να μου αντιμιλήσει. Το κάνω εγώ όμως του απάντησα γιατί γνωρίζω ότι είναι μια απλή αβλεψία και όχι κατάχρηση αυτή η λανθασμένη εγγραφή. Αλλού να ψάξετε για καταχρήσεις όχι σε μένα. Εγώ πολέμησα τους καταχραστάς και βρήκα τον μπελά μου. Ο Δ/ντής εξακολουθούσε να μου κάνει νεύμα να ηρεμήσω, να μην εκνευρίζεται περισσότερο ο Επιθεωρητής μας, γράφοντας άσχημες κριτικές για το κατάστημά μας.

Άλλαξε στάση ο Επιθεωρητής τις επόμενες ημέρες, ήτανε πιο διαλλακτικός απέναντί μου. Φρόντιζε να με καλεί κοντά του και με ηρεμία να διορθώνουμε τυχούσες αβλεψίες, δικές μου ή των υπαλλήλων. Αυτή την αποστολή άλλωστε έχει η Επιθεώρηση να διορθώνει αβλεψίες που δεν εμπεριείχαν δόλο ή κατάχρηση και όχι να ταπεινώνει τον επιθεωρούμενο. Εν τω μεταξύ, ανακάλυψε ότι στο φάκελο μου ήταν ένας έγγραφος έπαινος της Τράπεζας για μένα, από το έτος 1984, για μια σωστή πρότασή μου που είχα κάνει στη Διοίκηση και έγινε αποδεκτή. Πήρα θάρρος τότε εγώ και του έδειξα την ευχαριστήριον επιστολήν, που είχα λάβει από το 1969 από τον πελάτην μας Εμμ. Πετρακάκο, απ’ το Φοινίκι Μολάων, που εκτός των άλλων μου έγραφε: «κρατήσατε την αξιοπρέπειά σας, προθυμίαν και ευγένειαν…» και άλλαξε γνώμη ο Επιθεωρητής για μένα.

Φρόντισε ένα βράδυ μετά τη δουλειά μας, να με συναντήσει στην πλατεία της Σπάρτης, όπου συνηθίζαμε τότε να περπατάμε, προτού καθίσουμε κάπου ή φύγουμε για το σπίτι μας. Του έκανα την πρόταση να καθίσουμε κάπου να δοκιμάσουμε μεζέδες, πίνοντας κανά ουζάκι. Το δέχθηκε και μας δόθηκε η ευκαιρία να κουβεντιάσουμε  και να ανταλλάξουμε απόψεις. Μου εμπιστεύθηκε ότι ήθελε να επιθεωρήσει τις χορηγήσεις παρελθόντων ετών, αλλά του έχουν δεμένα τα χέρια. Ότι οι επιθεωρούμενοι, έχουν φύγει από τη Σπάρτη, έχουν καταλάβει ανώτερες θέσεις με υψηλές διασυνδέσεις, όπου το έγκλημα είναι καλά οργανωμένο. Το συμβούλεψαν να μην σκαλίζει τα παλιά αν θέλει να διατηρήσει την θέση του. Περιορίσθηκε λοιπόν στα τελευταία χρόνια, όπου έχει μπει το κατάστημα σε μια τάξη με τον καινούργιο Δ/ντή και με εμένα σαν νέο εντεταλμένο. Το παραδέχθηκε ότι ήτανε αυστηρός με εμένα, αλλά κάπου έπρεπε να ξεσπάει, αφού δεν μπορούσε να ξεσπά στους πραγματικούς ενεχόμενους. Μου τόνισε ότι αυτοί έχουν αποκτήσει δύναμη και μου συνέστησε να είμαι κι εγώ προσεχτικός γιατί κάποιοι άρχοντες έχουν ανάγκη από σκυμμένα κεφάλια, διαφορετικά γίνονται επικίνδυνοι.

Προτού φύγουμε πρόσθεσε: «ένα έχω ακόμα να σου πω, φίλε Μανώλη, έτσι σαν παραμύθι. Με πληροφόρησαν, ότι μια φορά κι’ έναν καιρό πέρασαν απ’ τον τόπο σας δύο καβαλάρηδες σε μαύρα άλογα από το φάρ ουέστ. Ο ένας μοίραζε λεφτά κι’ ό άλλος έδινε συγχωροχάρτια, με το αζημίωτο βέβαια. Εσύ δεν συμφωνούσες και σε έχουνε στο στόχαστρο. Μου το φώναξες άλλωστε θυμωμένος, προ ημερών στην Τράπεζα. Να προσέχεις όμως, η χώρα μας δεν ελευθερώθηκε ακόμα από τους ντόπιους επιδρομείς και δυνάστες».

Αυτό ήτανε, φίλες και φίλοι μου, άρχισα πλέον να σκέπτομαι τη φυγή μου από τράπεζα, παράταξη και Στάδιο. Τα βάσανα δεν σταμάτησαν όμως, φαίνεται ότι αυτά με τρέφουν και συνεχίζω ακόμα το διάβα της ζωής μου. Η χώρα μας εφέτος γιορτάζει τα 200 χρόνια ελεύθερης ζωής και αδημονώ κι’ εγώ, όπως όλος ο κόσμος να πάρουμε τα επάνω μας. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, έχω αρκετά ακόμα να γράψω και η ζωή μου εξακολουθεί να έχει ενδιαφέρον, όπως όλου του κόσμου ελπίζω.

Υ.Γ. Ακολουθεί η μεταφορά του καταστήματος και η αποχώρησή μου.
 

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Linardi Anastasia